1 May, Uşaqlıq xatirələrim

(1 May 2014, Facebook accauntumdan köçürmə)

1 May (Первомай, День труда) Beynəlxalq Əmək günüdür. Ata tərəfimin yaşadığı “Первомай” adlı kənd varıydı. Kənd camaatı həmişə “Perimmay” deyə müraciət edərdilər. “Pervomay” desən heç kim anlamazdı. Hər kəsin dilinə “Perimmay” kimi düşmüşdü. Elə indi də “Perimmay” deyə müraciət edirlər baxmayaraq ki, rəsmən kəndin adı dəyişdirilib və “Muzdurlar” (heç xoşum gəlmir bu addan) olub.

Deməli, məktəb illərində hər ilin iyun ayını böyük səbirsizliklə gözləyərdim. Hər il iyun ayında mən adətə uyğun olaraq ata-anadan ayrılıb kəndə – rəhmətlik nənəmin bağına üz tutardım. Kənd həyatını çox sevirdim. Məni hər zaman şəhər həyatından daha çox kənd həyatı özünə cəlb edirdi. Kənd uşaqları daha səmimi daha ürəyiaçıq təsiri bağışlayardılar mənə. Rəhmətlik nənəmin böyük həyətinin qayğısına qalmaq bu aylarda mənim boynuma düşərdi. Mən hər zaman çox böyük sevinc hissi ilə məhlələri sulayar, əkin-biçin işləri ilə məşğul olardım. Sanki bir rahatlıq tapırdım bu işdə. Gecələr kimsəsiz qaranlıqda canavar səslərindən vahiməyə düşərək, qorxa-qorxa məhlələri sulamağım hələ də gözlərim önündədir.

Kəndimizin əsrarəngiz gözəlliyini onun möhtəşəm təbiətindən asanlıqla hiss etmək olardı. Şəftəli ağaclarının bir-birindən gözəl çiçəkləri, yamyaşıllıq, səhərlər quşların cəh-cəh vuran səsləri, artezyan quyusundan şırhaşır axan təmiz bulaq suyunun şırıltısı, Miri kişinin səsi və s və s mənim bu kəndə olan məhəbbətimi birə-on artırmışdı.

Hətta Bakı Dövlət Universitetinin Şərqşünaslıq Fakültəsinə (İndiki Regionşünaslıq Fakültəsi) – Yapon dili və ədəbiyyatı şöbəsinə qəbul olmağımı da həmin kənddə fındıq ağacının başında olarkən bilmişdim. Sevincdən əllərim titrəmiş telefon az qala əlimdən düşəcəkdi, telefon bir yana ağacdan yıxılmamaq üçün özümü güclə saxlamışdım.

Dərhal anama, nənəmə, bibimə bu xəbəri verməyə tələsmişdim. Əmim isə anındaca kişi adamsan deyib indinin puluynan 200 Manat cibimə pul basmışdı. Bir sözlə “Perimmay” kəndində keçirtdiyim o uşaqlıq xatirələri, o sevincli-xoşbəxt anlarımı sonradan xatırlayanda qədrini bilməyə çalışıram. O zamanlar bunlar mənə adi normal hadisələr kimi gəlirdi amma sonradan böyüdükcə anladımki həmin xırda hadisələr əslində mənim uğura gedən gələcəyim başlanğıcı idi.

O zamanlar Yaponiyada təhsil alacağımı heç ağlıma belə gətirə bilməzdim.

Hələlik bu qədər. Ardı gələcək……….

Əlibəy Məmmədov.1 May 2014-cü il. Yaponiya Sapporo şəhəri.

Ardı

Bizim kənddə cəmi iki dükan varıydı. Ən yaxını piyada təxminən 10 dəqiqəlik məsafədə yerləşirdi. Nənəmlə evdə tək qalmışdıq. Mənim 11-12 yaşım olardı. Çox güclü yağış yağırdı. Qısacası mən həmin yaxındakı dükana çörək almağa gedəsi oldum. Bir şeyi də xatırladım ki, kənddə işığı saatla verirdilər. Hava şəraiti pisləşəndə işə ümumiyətlə bütün elektrik enerjisi dayandırılırdı. İndi təsəvvür edin 11-12 yaşlarında balaca bir uşaq zil-qaranlıq, canavarların gecələr gəzdiyi bir kənddə özü güclü ildırım altında dükana getməsi nə deməkdir. İnandırım Sizi ki, kənd lərzəyə gəlmişdi göy gurultusundan. Qulaqlarım batmışdı. Dükana bir təhər gedib çatmışdım. Çörəyi də almışdım. Amma həmin zülmətli yolu qayıtmağa cürət etmirdim. Dükanda bir neçə böyük yaşlı insanlar olduğundan onların yanında qalmaq istəyirdim. Bir tərəfdən də nənəmçin məni gözlədiyini başımdan ata bilmirdim. Qayıtmalı idim amma qayıda bilmirdim. Nəisə iş belə gətirdi ki, yaşlı nənəm dözməyib arxamca gəldi. Və biz sakitcə nənəmin evinə qayıtdıq. İndi bunları yazmaq çox asandır amma həmin anları bir daha yaşamaq hissi indi belə məni vahiməyə salır.

Advertisements

Qarpız oğurluğu

“Qarpız oğurluğu”

Yayda qarpız sezonu kənd uşaqları həmçinin də mənim kənd həyatımda ən maraqlı sezonlardan biri idi. Deməli hər dəfə qarpız aparan traxtorlar bizim kənddən keçəndə darvazaların arxasında gizlənmiş kənd uşaqları ilə həmin traxtorlara “hücum çəkərdik”. Qarpızları traxtorlardan salmaq məqsədimiz idi. Əksər hallarda qarpızlar əllərimizdən düşür parça-parça olurdu. Bununla belə bir neçə kənd uşağı var idi ki, onlar “bu işin” peşəkarına çevrilmişdilər və çox hallarda sağlam-bütöv şəkildə qarpızı götürə bilirdilər. Bir çox hallarda qızlar da köməyimizə çatırdı. Traxtorçular çox zaman bilərəkdən sürəti aşağı salırdılar ki, uşaqlar qarpız götürə bilsinlər. Onlara mehriban traxtorçular deyərdik. Əslində kənddə qarpız çox ucuz idi amma bilmirəm nədənsə uşaqlarla bu üsulla qarpız ələ keçirmək  daha maraqlı gəlirdi bizə.  “Bu iş” , sanki, bizim üçün bir riskli oyuna çevrilmişdi.Təxminən 12-15 yaşlarında olardıq. Bir dəfə mən də traxtora arxadan dırmaşanda sürücü bilərəkdən sürəti artırdı. Onu da deyim ki, kəndimizin yolları pis gündə idi (indi necədir bilmirəm) və hər dəfə maşın keçəndə toz-torpaq qalxırdı. Bu dəfə traxtorçu mehriban çıxmadı. O, sürəti artırdı. Artıq tozdan göz-gözü görmürdü. Elə bir şərait yaranmışdı ki, geri tullana da bilmirdim. Çox sürətlə gedirdi bilərəkdən. Nəisə belə davametməz deyib, kəndin çıxacağına yaxın özümü sürətlə gedən traxtordan tulladım. Bütün dizlərim, dirsəklərim cırıq-cırıq olmuşdu. Hamısı da nəyə görə bir qarpıza görə. Və inanın ki, bu sezonda nənəmgilin evi qarpızla dolu olardı. Amma bir riskli oyun kimi bununla məşğul olardıq. İndi həmin anları xatırlayanda insanın üzündə çox xoş bir təbəssüm yaranır.

May 2014-cü il, Rəsmi Facebook Accauntumdan.

Ardıcıllıq uğura gedən yoldur?!

Düşünürəm ki, hər hansısa bir sahədə uğur qazanmaq üçün, həddindən artıq yüksək səviyyəli bir savada, biliyə malik olmaq o qədər də əhəmiyyətli deyil. Uğur qazanmağın ən əsas yolu az-az belə olsa işi ardıcıl, davamlı olaraq görməkdən ibarətdir. Bütün var gücünlə bir-iki ay işləyib sonra dayanmaqdansa, 1 il ərzində yarı gücünlə davamlı olaraq çalışmaq daha böyük uğurlu nəticələrə səbəb olur. Fikrimcə, yaxşı düsturdur.

(31 Yanvar, 2015-ci il, Rəsmi Facebook Akauntumdan)

Tənqidi təhriqlə səhv salırıq?!

“Cəmiyyətimizdə olan problemlər barədə” və ya “Yaponiyada təhsil mənə nəyi öyrətdi”. “Açıq, dürüst tənqidə hazır olmamaq haqqında”.
Yaponiyada aldığım təhsil mənə istənilən doğru tənqidə qarşı dözümlü olub, onu soyuqqanlı şəkildə qəbul etməyi öyrətdi. Boynuma alıram ki, Yaponiyaya təhsil almağa gəlməzdən öncə bir qədər emosional qarşılayardım tənqidi. Çünki Bakıdakı təhsilimdə mənə bunu öyrətməmişdilər.   Ümumiyyətlə bu bizim təhsil sistemimizin ən ağrılı yerlərindən biridir və bu sahədə ciddi islahatlara lüzum var.
Əlbəttə eyibsiz, nöqsansız insan yoxdur. Təbii ki, əgər sən adi insansan sa başqa məsələ. Amma əgər müəyyən kütlə içərisində müəyyən qədər nəzarətə, informasiya vermək gücünə maliksənsə o zaman gərək başqalarını dinləməyi də bacarasan. Başqalarını dinləyə bilməmək bacarığı daha bir problem.
Digər bir məsələ, mövzunu, məsələ ətrafında lazım olan qədər savada malik olmaya-olmaya, başdan-ayağa qüsur içində “hayasızcasına”, doğru, məntiqli tərəfə hücum etmək, “Sizə dəxli yoxdur” “Sizin kimilər belə ….”və s kimi ifadələr səsləndirmək.
Daha çox öyrənmək və çalışmaq lazımdır, əzizlərim. Bir-iki kitab oxuyub yerindən hoppanmaq doğru deyil. Sən kimsən, kim olmusan, qarşında danışdığın insan kimidir?! Bu məsələləri çox ciddi qəbul edib, dərindən düşünmək lazımdır.
Əslində çox yaza bilərəm, amma hələlik bu qədər.
Təhsil sistemimiz gərək şagirdlərə hələ məktəb vaxtlarından 1. Açıq tənqidə açıq olmağı və onu soyuqqanlılıqla qəbul edib nəticə çıxartmağı, 2. Başqalarını dinləmək bacarığını, 3. Bilmədiyi mövzuda susub qulaq asmağı öyrətsin.

(26 Yanvar, 2015-ci il, Rəsmi Facebook akauntumdan)

Məsləhətlərə qulaq asmırıq?!

Bir yerdə ki, dəyərli və vacib tövsiyə verdikdə, onun cavabında “təşəkkür edirik, bir daha eyni yalnışlığı etməyəcəyik”, “minnətdarıq, çalışacıq bir də olmasın” “qanun pozuntusuna bir daha yol verməyəcəyimiz üçün əlimizdən gələni edəcək” və s deyil, əvəzində tövsiyələri “alçaldıcı, təhqiramiz, kinayəli şərh”, dürüst tənqidi “təhqirlə” səhv salırlarsa, o zaman içimdən bir satiralı gülüş gəlir. Həm halına acıyıram, həm də elə şəxsin səviyyəsi, “akademizmi” budur deyirəm.

Üstəlik, açıq aşkar qanun pozuntusunu kobudcasına pozub, “artistcəsinə” özünü hər vəcdlə müdafiə etmək qətiyyən doğru deyil. Bunun həlli çox sadədir. Üzr istəyib, səhvini boynuna almaq. Əks halda məsələ çox böyüyür və sonra çox böyük itkilərlə üzləşirsən. O zaman dizinə-dizinə döysən belə heç kim köməyinə çatmır. Bax bunları lazımincə düşünmək gərəkir. Mənim özümdə də eqozim var, amma bu mənə dəyərli tövsiyələrə qulaq asıb, onlardan nəticə çıxartmağa qətiyyən mane olmur.

Amma hər hansısa şəxsdə bu eqoizm, içindəki qəzəb, kin-küdurət ifrat dərəcədə yüksək səviyyədədirsə, o şəxsdən sadəcə uzaq olmaq gərəkir. Nə qədər yardım etmək, tövsiyə vermək istəsən də puça çıxacaq. Çünki bu adam(lar) burunlarının ucundan uzağı görə bilməyən, həddindən artıq cəmiyyət çərçivəsində etik normalar baxımından aşağı səviyyəli insan(lar)dır.

(27 Yanvar, 2015-ci il. Rəsmi Facebook akauntumdan)

Qərar verməyə tələsirik?!

Hər hansısa bir insanın, siyasətçinin, politoloqun, elm adamının hər hansısa bir məsələ, problem haqqında ifadə etdiyi fikrin yalnış və ya doğru olduğu qənaətinə gəlməzdən öncə, həmin şəxslərin niyə məhz o fikirləri söylədiklərini düşünmək lazımdır. Öz elmi işimi yazan zaman professorlarım tərəfindən dəfələrlə vurğulanmış bir məsələdir.
Çox zaman fikir verirəm, cəmiyyətdə (istər Azərbaycan cəmiyyəti olsun, istər Yaponiya) səsləndirilmiş fikrin əleyhinə və ya leyhinə çıxacaq 3-cü şəxslər, qruplar anındaca peyda olur. Bunun müqabilində, əksər hallarda insanları sözü gedən şəxslərin niyə, nəyə əsasən məhz o fikri səsləndirməsi, böyük önəm daşımır.
Bizim Televiziya kanallarımızın əksər proqramları da, qəzetlərin əksər məqalələrində də bunu açıq-aşkar sezmək mümkündür. Amma telekanalları və qəzetləri qınamaq da o qədər də doğru olmazdı. Çünki cəmiyyətin əksər təbəqəsinin gözlədiyi budur. Onları uzun-uzadı vacib məsələlər maraqlandırmır.
Halaldır yoxsa Haram? donuz əti yeyir ya yox? Millətçidir yoxsa deyil? Liberaldır yoxsa vətənini satan? müsəlmandır yoxsa deyil? Bakirədir ya deyil? Mavidir ya Ləzbiyankadır? “Tochkasi” var ya yox?
Bax əksər insanları ancaq yuxarıda qeyd etdiklərim maraqlandırır. Bu həqiqətən də bir fəlakətdir və canlı meyitlərlə dolu yazıq bir cəmiyyəti gözlərim önündə canlandırır.
Bizim bütün bəlalardan çıxış yolumuzun ən əsas açarı düzgün təhsil sistemi qurmaqdan ibarətdir. Bütün problemləri normal, doğru təhsillə yoluna qoymaq, nizamlamaq olar.

(29 Yanvar, 2015-ci il. Rəsmi Facebook akauntumdan)

Ayrı-ayrı şəxslərin şəxsi həyatlarını ictimailəşdirmələr haqqında

Bu haqda yazmaq istəmirdim amma yazmasam da olmur.

Son günlər Azərbaycanda ziyalı ailəsinin övladına qarşı başladılmış qara, çirkabla dolu anti-reklamı qətiyyətlə pisləyirəm.

Hər hansısa bir qızın gecə çöldə olmağı, kiminsə maşınına minməyi, geyimi və s görə qınamaq, onun haqqında nalayiq sözlər demək, ifadələr işlətmək qətiyyən doğru deyil. Məsələnin məğzini bilmədən, ayrı-ayrı insanlara böhtan atmaq, onları məzkərəyə qoymaq heçdə hörmətə layiq addım deyil.

Öz ətrafınıza baxın. Məgər bu qədər mi ideal, mükəmməl ailəniz var? Məgər sizin qızınız və ya qohum-əqrabanızda olan qızlar bu qədər ədəb-ərkanlıdılar ki, Azərbaycanda təhsilin canlanmasında böyük rolu olan bir universitetin rəhbərinin və onun qızının adına ləkə yaxmağa çalışırsınız?

Məncə öz ətrafınızı yaxşı dərk etsəniz başqaları haqqında bu qədər “pafostlu” çıxışlar etməkdən utanarsınız.

Ailədə, bacı-qardaş arasında, dostlar arasında söz-söhbət də olur, bəzən bir-birilərinə əl qaldırmaq da olur. Təbii ki, mən buna haqq qazandırmıram. Amma hər birimiz insanıq. Əsəbləşə bəzən özümüz belə istəmədən sevdiyimiz bir şəxsin və ya hörmət etdiyimiz birinin xətrinə dəyə bilərik, bəzən əl qaldıra da bilərik. Amma buna görə peşman olub, üzrxahlıq istəməyi də bilərik.

Lakin, qıraqdan kimlərinsə belə məsələlərə qarışması qətiyyən yolverilməzdir. Buna cəhd edənlər, bu yolla özlərini reklam etmək istəyənlər, bu yolla hörmətli ailə və ailələrin adına ləkə gətirmək istəyənlər öz əməllərindən utansınlar.

Əlibəy Məmmədov

Sapporo, Yaponiya
18 Mart 2015-ci il

HUISA last meeting for this academic year (2014)

HUISA (Hokkaido University International Student Association) Executive Committee. Last meeting for this academic year. Many thank to ex-members and new guys for their valuable suggestions and ideas. Now i am very confident that we ll easily solve our problems. Hokudaisai is coming. We have to be ready. And i call all International Students of Hokkaido University to collaborate with us and make hokudaisai better this year.

huisa1
International Students from Egypt, Indonesia, Malaysia, Pakistan, Uzbekistan, Taiwan, Jamaica and Azerbaijan after discussing main problems of IFF (International Food Festival) for 2015.
Devon Dublin (ex-member of HUISA) giving us very valuable comments for hokudaisai rules.
Devon Dublin (ex-member of HUISA from Jamaica) giving us very valuable comments for hokudaisai rules.

北海道大学留学生協議会の会議を行いました。とても生産的な会議となりました。前に協議会をリードしてた方々にも参加していただいて、とても有意義な時間を過ごすことができました。6月に北大祭などもあり、課題はたくさん残されていますが、現在のメンバーと前のメンバー、そして新しい協力者たちのお陰で、すべてを乗りこえていきます。宜しくお願いいたします。

Our
HUISA’s active member from Egypt (Mohammed Amen) come with his son.

Yaponiyada təhsilin çətin tərəfləri haqqında. 日本での勉強の難しいところについて。

20 Aprel 2014-cü il tarixli Facebook accauntumdan köçürmüşəm.

Mən təhsil aldığım Hokkaido Universitetində, mənə ən çətin gələn dərs İngilis və Rus dillərində kitabların, məqalələrin oxunub Yapon dilinə tərcümə edilməsidir. Nə ingilis dili, nə rus dili mənim doğma ana dilim deyil, üstəlik tərcümə etdiyim yapon dili də mənim ana dilim deyil. Ana dilim olmayan dildən ana dilim olmayan başqa bir dilə tərcümə əməliyyatının aparılmasının necə çətin olduğunu indi Siz özünüz təsəvvür edin. Bu dərslərin məqsədi 30 səhifəlik bir məqaləni 3 saat ərzində oxuyub tərcümə etmək, daha dəqiq desəm, oxuyub məzmunu yapon dilində yazmaq və onu ifadə etməkdən ibarətdir. İnandırım Sizi ki, bu həm fiziki cəhətdən və həm də psixoloji cəhətdən çox çətindir və güclü iradə tələb edir. Müqayisə üçün deyim ki, yapon dilində oxuyub məzmununu yapon dilində yazmaq o qədər də çətinlik törətmir. Bu dərslərin müsbət tərəfini isə saymaqla bitirmək olmaz.  Bu haqqda yenə yazacam. 

日本での勉強の難しいところについて

私は勉強している北海道大学では、私にとっての一番難しい授業は、英語やロシア語の本や論文を読んで、それを日本語に訳すという授業である。英語もロシア語も私の母国語ではない。そして、日本語も私の母語ではない。母語ではない英語やロシア語から、母語ではない日本語に翻訳することの難しさを想像することはできるのだろうか。非常に難しい。

このような授業の最終的な目的は、英語やロシア語で書いてある30ページ程度の論文、本の一部や記事等を3時間で日本語にまとめること、要約を書くことである。これは、精神的にも、肉体的にも非常に苦しい。それなりの忍耐力や根性を必要とする。日本語の論文等を読んで、日本語でまとめるのは、比較的に簡単ではあるが、それでも難しいとこもある。

このような授業のいいところは数えきれないほどあるが、それについては、今回は触れない。後日、またそれについても書くことにする。

Hokkaido Universitetində olan maraqlı gölməçə

pond alibay

Tədqiqatçı tələbə və Magistrant kimi 3 il təhsil aldığım Yaponiyanın Hokkaido Universitetinin düşərgəsi yaşıllıqlarla zəngindir. Deyilənə görə hətta 100 il bundan əvvəl bu ərazilərə ayılar da gəlirmiş. Sonrada insanlar buralara yerləşdikcə, şəhərləşmə getdikcə ayılar kənar dağlara çəkiliblər. Amma indinin özündə də şəhərin ən mərkəzi hissələrində, parklarında belə tülkülərə rast gəlmək adi haldır. Bizdə yollarda it-pişik gəzən kimi. Özü də bu tülkülər insanlardan qorxmurlar.

Bu dəfə Hokkaido Universitetinin düşərgəsində olan kiçicik gölməçə haqqında yazmaq istəyirəm.

hokudai pond

 Sapporo şəhərinə gəldiyim ilkin dövrlərdə xüsusilə tez-tez gəldiyim bir məkandır. Hokkaido Universitetinin Mərkəzi Yeməkxanasının yanında yerləşir. Bura dostlarımla da az gəlməmişəm. Bura ilə bağlı bir çox xatirələrim var. Bu daxil olmaq, ətrafında olan skamyalarda oturmaq sadəcə olaraq Aprel ayının sonlarından Noyabr ayına kimi mümkündür. Noyabr ayından Aprel ayına kimi bu yerlər qarla dolu olur və gölməçədən əsər-əlamət qalmır. Aprel və May ayının əvvələri hələ biraz qar qaldığından və soyuq olduğundan o qədər də adam olmur. Oktyabr ayı da soyuq keçir. Daha çox İyun, İyul, Avqust aylarında bura yığışırlar.

hokudaipon1

Buranın sakinləri çox gözəl ördəklərdir. Təxminən 12 ördək burada daim yaşayır. O qədər gözəl görünüşləri var ki, baxdıqca baxaq istəyirsən.

Ardını yazacam

From The Land of Fire to Land of Snow (my article about my homeland for Hokkaido University Magazine)

My name is Alibay Mammadov. But in Japan, everyone calls me “Aribei” (the Japanese pronunciation).

I am currently in the first year of my master’s at the Graduate School of Letters.

My homeland is The Republic of Azerbaijan but I was born in Moscow as my parents – both Azerbaijanis were studying in Moscow State University at that time. They are historians. After the collapse of the Soviet Union my parents took me there and I grew up in Baku, the capital and largest city in the country. The meaning of Baku is “Wind-pounded city”. Let me share a little information about my country. Azerbaijan is the largest country in the Caucasus region located at the crossroads of Western Asia and Eastern Europe. Azerbaijan has an ancient and historic cultural heritage, including the distinction of being the first Muslim-majority country to have operas, theater and plays. It is also a very fortunate country with its large stocks of natural resources – especially oil and natural gas, centuries-old culture, history and ancient people, whose lifestyle presents a unique and harmonious combination of the traditions and ceremonies of different cultures and civilizations. Azerbaijan is also known as The Land of Fire.

3333333333333
As a child my mother gave me a lot of information about Japan, Japanese history, the beauty of Japanese culture, Japanese people and from an early age, I grew to love and respect Japan.

I also read a lot of books, articles and magazines and began to discover the territorial issues that Japan faces with her neighboring countries. These issues fascinated me partly because Azerbaijan also is dealing with the same kind of issues.

In order to learn more about territorial disputes from the Japanese perspective, I decided to come to Japan to study the issue first-hand. As luck had it, I had one particular Japanese friend in Azerbaijan who recommended Hokkaido University as a great place to research territorial issues facing Japan. In order to enter, I had to pass an exam at the Embassy of Japan in Baku. I was so relieved when I found out I had passed – it also made my family so happy knowing the opportunity had opened up so many doors for me and my future.

111111111111111111111111111111111

After coming to Japan, I made a lot of friends from different countries in Sapporo. We often meet and talk about what is going well and not so well in our lives studying abroad. Thanks to this discussion, I really feel we are becoming stronger as people as well. I personally love living in Sapporo.

It’s beautiful all four seasons of the year. Back in Baku, the climate is similar to that of

Tokyo and it snows just once or twice over winter. I think that winter without snow is not a real winter and Sapporo is the land of snow. During my first winter spent in Sapporo, I was shocked at the amount of snow that falls!

When I have free time I love to play futsal with my friends. I have a strong passion for futsal. Futsal is not a just game for me, it’s a way to unwind after study and reenergize for new challenges that I may face in my daily life in Hokkaido.So far, my life in Sapporo has been fantastic.

222222222222222222222222222

From The Land of Fire to Land of Snow

The way from Baku to Sapporo by Alibay Mammadov.

It’s a great place to study and the people of Hokkaido are really nice and very kind to foreigners. This makes it so much easier to know that there is genuine support out there from the community. In the future I would like to become a bridge between Azerbaijan and Japan.

About my homeland! AZERBAIJAN:

Location: South Western Asia, bordering the Caspian Sea

Borders: Armenia, Georgia, Iran, Russia, Turkey

Population: 9.36 million

Language: Azerbaijani

Currency: Azerbaijani Manat

Area: 86,600 km² (just slightly larger than the island

of Hokkaido)

Capital: Baku

Independence: 30th of August, 1991 (from Soviet Union)

Nominal GDP: 72.2 Billion (per capita $7,850 based on

2012 estimates)

Natural Resources: Petroleum, natural gas, iron ore,

nonferrous metals, bauxite, and underground water

~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=
~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=
Source: Hokkaido University magazine 2014, pp. 18-19.
https://www.oia.hokudai.ac.jp/wp-content/uploads/2014/03/%E3%83%9E%E3%82%AC%E3%82%B8%E3%83%B3PDF%E7%89%881.pdf

“Odlar Yurdundan Qarlar Ölkəsinə” Yaponiyanın Hokkaydo Universitetinin Jurnalında Azərbaycanla bağlı məqaləm.

Təhsil aldığım Yaponiyanın 5 ən güclü universitetindən biri olan Hokkaido Universitetinin Beynəlxalq Əlaqələr şöbəsinin nəşri olan “Hokkaido Universitety Magazine” (ingilis dilində jurnal)-də Azərbaycanla bağlı iki səhifəli məqaləm çap olundu. Bu Azərbaycan Dövlət İnformasiya Agentliyində (AZƏRTAC) işıqlandırılb. AZƏRTACın məqaləsini olduğu kimi təqdim edirəm.

alibay qarlarqarlar alibay

~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~ =~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~
Tokio, 24 fevral, AZƏRTAC

Yaponiyanın “Hokkaydo Universiteti” jurnalında azərbaycanlı magistr Əlibəy Məmmədovun “Odlar Yurdundan qarlar ölkəsinə” adlı məqaləsi dərc olunub.

Universitetin Əcnəbi Tələbələr Assosiasiyasının sədri olan həmvətənimiz məqalədə Azərbaycan, onun coğrafi mövqeyi, paytaxt Bakı şəhəri, müstəqilliyin bərpa olunması tarixi, qədim və zəngin mədəniyyətimiz barədə yapon oxuculara ətraflı məlumat verir. Bildirir ki, Cənubi Qafqazın ən böyük dövləti olan Azərbaycan opera və teatr sənətinin yarandığı ilk müsəlman ölkəsidir. Zəngin neft və qaz yataqları kimi təbii sərvətlərə malik olan Azərbaycan həm də Odlar Yurdu kimi tanınır.

Ə.Məmmədov hələ orta məktəbdə oxuduğu illərdə möcüzələr ölkəsi Yaponiyanın onda böyük maraq yaratdığını yazır. Bildirir ki, Yaponiya tarixini öyrənərkən yaponların da Azərbaycan xalqı kimi qonşuları tərəfindən ərazilərinin işğalı faktı ilə qarşılaşması onun bu ölkəyə marağını daha da artırıb. Məhz həmin ərazi mübahisəsinin səbəblərini araşdırmaq üçün o, Yaponiyaya gəlmək qərarını qəbul edib. Yaponiyanın Azərbaycandakı səfirliyində imtahandan müvəffəqiyyətlə keçdikdən sonra təhsilini davam etdirmək üçün Hokkaydo Universitetini seçib.

Məqalədə Tokionu Bakı ilə müqayisə edən Ə.Məmmədov bu iki şəhər arasında oxşar cəhətlərin çox olduğunu qeyd edir. Bildirir ki, Tokio da Bakı kimi dənizin sahilində yerləşir. Burada da həm tarixi tikililər, həm də müasir üslubda inşa olunmuş binalar göz oxşayır. Tokionun havası da Bakını xatırladır, qış fəslində burada da cəmi bir, ya iki dəfə qar yağır. Amma Tokiodan fərqli olaraq Hokkaydo Universitetinin yerləşdiyi Sapporo əsl qış şəhəridir. Burada qışda qar həddindən artıq çox olur və hər il təşkil edilən Qar fiqurları festivalını yüz minlərlə insan ziyarət edir.

Sapporoda təhsil aldığı müddətdə özünə çoxlu dost tapdığını vurğulayan Ə.Məmmədov yerli sakinlərin də əcnəbilərə xüsusi hörmətlə yanaşdığını, Yaponiyanın təhsil almaq üçün çox gözəl ölkə olduğunu qeyd edir. Son illər burada azərbaycanlı tələbələrin sayının sürətlə artdığını diqqətə çatdıran müəllif əmin olduğunu bildirir ki, bu, iki qədim xalq arasında əlaqələrin genişlənməsinə, Azərbaycanın Yaponiyada, Gündoğar ölkənin isə Odlar Yurdunda daha yaxından tanınmasına mühüm töhfələr verəcək.

Vüqar Ağayev
AZƏRTAC-ın xüsusi müxbiri
Tokio
~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~=~

http://azertag.az/xeber/834397

Vacib qeyd: Məlumatdan istifadə zamanı hökmən AzərTAc-a istinad olunmalıdır.

Советы по достижению успеха от Стива Джобса (Из публикации журнала МиллиардерЪ)

Сегодня давайте вспомним советы по достижению успеха от Стива Джобса. Вот уникальные советы в жизни от Стива Джобса! Прочитайте их медленно. Постарайтесь вникнуть в каждую мысль великого миллиардера от Apple. Возможно, данные советы изменят Вашу жизнь!

  1. Занимайся своим любимым делом. Найди свое истинное увлечение и изменяй мир к лучшему. Единственный способ делать работу хорошо – это любить ее и отдаваться ей полностью.
  2. Будь не таким, как все. Мысли нестандартно. Лучше быть пиратом, чем военным моряком.
  3. Чем бы ты не занимался, старайся все сделать как можно лучше. Успех влечет за собой другой успех, поэтому во всем стремись к максимальному успеху.
  4. Работай над SWOT анализом. Как только ты создашь, или придешь на работу в компанию, составь список сильных и слабых сторон, как своих, так и компании.
  5.  Будь предприимчив. Ищи возможности для совершения большого прорыва. Найди набор идей, требующих быстрых и решительных действий, и “прыгни в это окно”. Зачастую самое трудное – сделать первый шаг. Просто сделай его. Имей смелость следовать велениям своих сердца и интуиции.
  6. Начинай с малого, но мечтай о великом. Не занимайся одновременно слишком многими вещами. Займись сначала немногими простыми делами, и постепенно переходи к более сложным. И всегда думай о будущем.
  7. Стремись стать лидером . Чем бы ты ни занимался, у тебя должна быть самая передовая технология, и она должна находиться у тебя под контролем. Если существует более передовая технология, используй ее, не обращая внимания на то, что больше ее никто не использует. Будь первым и сделай эту технологию стандартом в отрасли.
  8. Концентрируйся на достижении результата, поскольку люди оценивают тебя по результатам твоей работы. Будь образцом качества. Некоторые люди не ожидают увидеть где-то рабочую среду, в которой от сотрудников ожидаются только выдающиеся результаты. Поэтому рекламируй это свое конкурентное преимущество.
  9. Стремись получать обратную связь из разнообразных источников. Каждый человек скажет тебе что-то полезное.
  10. Вводи инновации. Именно инновации отличают лидера от последователей. Трать 50% своего времени на создание новых вещей, но при этом говори «нет» тысяче идей, чтобы не оказалось так, что ты вовлечен в слишком большое число инноваций. Концентрируйся на по-настоящему важных проектах.
  11. Извлекай уроки из неудач. Иногда, вводя инновации, ты делаешь ошибки. Лучше всего быстро признать их и, если выяснилось, что данное направление является тупиковым, переключить усилия на улучшение других инноваций.
  12. Учись непрерывно. Всегда есть «еще одна вещь», которую нужно узнать. Устраивай перекрестное опыление идей с другими людьми.

Из публикации журнала МиллиардерЪ

http://milliarderr.com/blog/2015-03-28-6036

Ayrı-ayrı şəxslərin şəxsi həyatlarını ictimailəşdirmələr haqqında

Bu haqda yazmaq istəmirdim amma yazmasam da olmur.

Son günlər Azərbaycanda ziyalı ailəsinin övladına qarşı başladılmış qara, çirkabla dolu anti-reklamı qətiyyətlə pisləyirəm.

Hər hansısa bir qızın gecə çöldə olmağı, kiminsə maşınına minməyi, geyimi və s görə qınamaq, onun haqqında nalayiq sözlər demək, ifadələr işlətmək qətiyyən doğru deyil. Məsələnin məğzini bilmədən, ayrı-ayrı insanlara böhtan atmaq, onları məzkərəyə qoymaq heçdə hörmətə layiq addım deyil.

Öz ətrafınıza baxın. Məgər bu qədər mi ideal, mükəmməl ailəniz var? Məgər sizin qızınız və ya qohum-əqrabanızda olan qızlar bu qədər ədəb-ərkanlıdılar ki, Azərbaycanda təhsilin canlanmasında böyük rolu olan bir universitetin rəhbərinin və onun qızının adına ləkə yaxmağa çalışırsınız?

Məncə öz ətrafınızı yaxşı dərk etsəniz başqaları haqqında bu qədər “pafostlu” çıxışlar etməkdən utanarsınız.

Ailədə, bacı-qardaş arasında, dostlar arasında söz-söhbət də olur, bəzən bir-birilərinə əl qaldırmaq da olur. Təbii ki, mən buna haqq qazandırmıram. Amma hər birimiz insanıq. Əsəbləşə bəzən özümüz belə istəmədən sevdiyimiz bir şəxsin və ya hörmət etdiyimiz birinin xətrinə dəyə bilərik, bəzən əl qaldıra da bilərik. Amma buna görə peşman olub, üzrxahlıq istəməyi də bilərik.

Lakin, qıraqdan kimlərinsə belə məsələlərə qarışması qətiyyən yolverilməzdir. Buna cəhd edənlər, bu yolla özlərini reklam etmək istəyənlər, bu yolla hörmətli ailə və ailələrin adına ləkə gətirmək istəyənlər öz əməllərindən utansınlar.

Əlibəy Məmmədov

Sapporo, Yaponiya
18 Mart 2015-ci il

Mənim kiçik mübarizəm və ya Arzuların məkanı – Yaponiyada keçirtdiyim həyatım. アリベイの悲願?!

7B4A6531

İnsan hər hansısa bir məqsədinə çatmağı bütün qəlbi ilə, bütün ruhu ilə istəyirsə və o istiqamətdə irəliləyirsə, o hökmən öz məqsədinə çatır. Yadıma gəlir 2008-2009- cu illərdə dost-tanışlar çox soruşardılar, “Yaponiyada olmusan?” “Yaponiyada oxumusan?” “Yaponiyada işləmisən” və s. O zamanlar bu suallar mənə bir tərəfdən pis təsir edərdi. Çünki, real olaraq Yaponiyaya getməmişdim və 2005-ci ildən bu dili öyrənməyə başlayan biri kimi, bir neçə dəfə buna şansım yaranmışdı. Sadəcə olaraq, bu şanslardan lazımınca yararlana bilməmişdim. Digər tərəfdən isə, bu suallar məni ruhlandırır, həvəsləndirir və içimdə olan közərtiləri daha da alovlandırırdı. Əksər hallarda “hə olmuşam” “Yaponiyada təhsil almışam” kimi cavablar verərdim.

Mənim nəticələrim heç də hər zaman mükəmməl olmayıb amma hər zaman dönməz bir yolum olub ki, nə olur-olsun o yoldan dönməmişəm. Və düzgün seçim etmişəm. Mənə 4 il bundan qabaq Bakıda yaxşı təklif də gəlmişdi. Adi azərbaycanlı üçün kifayət qədər yaxşı maaş da təklif etmişdilər. Amma mən buna bir çox dost-tanışlardan yaxşı mənada təzyiqlər olsa da razı olmadım. Çünki mən hökmən Yaponiyada təhsil almaq, bizlərə (azərbaycanlılara) bazar adamları kimi baxan insanlara, bu heç də belə deyil, biz də kifayət qədər elmdə uğur qazana bilərik və bilirik cavabını əyani şəkildə sübut etmək istəyirdim. Və budur, mənim arzularım istəklərim gerçəkləşəcəyi günə start verilir. Yaponiya Hökümətinin Bakıda səfirliyində sənəd qəbulu, yazılı və şifahi imtahanlar keçirilir. Bütün bu imtahanlarda ilk pilləni tuturam və çox gözəl şərtlərlə istədiyim universitetə, istədiyim professorun çalışdığı mərkəzə oxumağa gedirəm. Bakı Dövlət Universitetində hər il anam min bir əziyyətlə pul tapıb ödədiyi bakavr pilləsini bitirib, Fizulidə hərbi xidmətimi çəkdikdən sonra Yaponiyaya xaricə oxumağa getməyim rəsmiləşir. Özüdə Yaponiya hökümətinin çox prestijli hesab olunan dövlət təqaüdləri hesabına. Bir il tədqiqatçı tələbə olduqdan sonra magistraturaya daxil oluram. 2 illik magistratura həyatım bütün ömrümün ən parlaq dövrünə çevrilir. Sadəcə tədqiqat aləmində deyil, həm də sosial həyatda fəaliyyətə cəhd göstərirəm. 2013-cü il Dekabr ayından Hokkaydo Universitetinin Xarici Əlaqələr Şöbəsində 1 illik müqavilə ilə işə başlayıram. Burada Xarici Tələbələri Xarici Tələbənin baxış bucağından olmaqla məsləhətlər verir, yardımçı olmağa çalışıram. Nagoya və s şəhərlərə işgüzar səfərlər edir, xarici tələbələrin mövqeyindən çıxışlar edirəm. Tokio, Sankt-Peterburq, Sapporoda keçirilən beynəlxalq konfranslarda uğurla iştirak edirəm. Daha sonra 2014-cü ilin May ayının 15-də Hokkaydo Universiteti Xarici Tələbələr Assosasiyasının  prezidenti seçilirəm.  Universitetimizdə 1700-dən artıq xarici tələbə təhsil alır. Sapporo şəhəri icra hakimiyyətinin bir çox programlarında xarici tələbələrlə birlikdə iştirak edirəm. Assosasiyanın prezidenti kimi həddindən artıq məşğul bir dövr keçirirəm amma insanlar üçün çalışmağı bütün qəlbimlə istədiyimdən qətiyyən yoruldum kəliməsini işlətmirəm. Uzun müddətlik mübarizə, uğursuzluqlarım hamısı sonda uğurla nəticələnir.

Əlbəttə, ötən 3 il heçdə ilk baxışda göründüyü kimi sadəcə mükəmməl hadisələrlə yadda qalmadı. Müxtəlif insanlardan haqsız yerə təzyiqlər də gördüm. Amma doğurdan da güclü iradə, mətinlik göstərmək bəzən də tutduğu vəzifəsindən haqsız yerə istifadə edib, yüksək tonla üstünə gələnləri sadəcə susmaqla yerində otuzdurmaq ən mükəmməl cavabdır. Xarakterimdə bir balaca aqressivlik olduğundan heç də həmişə sakit dayana bilmirəm. Bunu özümün mənfi xüsusiyyətim kimi qəbul etsəm də, lazımı anda səsini ucaltmaq da vacibdir.

Fikrimcə böyük insanların böyüklüyü onların böyüklərlə münasibətində deyil, kiçiklərlə münasibətində özünü bütün çılpaqlığı ilə biruzə verir.

2015-ci il Mart ayının 25-də rəsmən Hokkaydo Universitetində Magistr dərəcəsi ilə təltif olundum. Fürsətdən istifadə edərək, bu yolda əməyi keçən, ən çətin və stressli anlarımda yanımda olan, məni hər zaman yüksəklərə çəkməyə çalışan, mənə hər zaman inanan ailəmə, mənə qarşı dözüm nümayiş etdirən, həyatımın mənası olan həyat yoldaşıma, dostlarıma və professorlarıma öz dərin minnətdarlığımı bildirmək istərdim.

2015-ci il Aprelindən isə rəsmən Hokkaydo Universitetinin doktorantura pilləsində təhsilimi davam etdirməyim reallığa çevrilir. Tədqiqat planını yazmaqda çox vaxtım və gücüm gedir amma 12 professorun qarşısında müsahibə vermək bu işin ən çətin tərəflərindən biri, mən deyərdim ki, ən birincidir. Özüdə sənə ən doğma professorun xaricdə səfərdədirsə… Amma, nə baş verirsə versin, qarşındakı kim olursa olsun, əgər sən özünü itirmədən, hətta bəzən səhv cavab versəndə, hətta bəzən tam dolğun cavab verə bilməsəndə, siyasi formada cavablandırmağı bacarırsansa, mütləq qiymətləndirilirsən. Bu dəfə daha da irəli gedərək, daha ağır, daha çətin və daha məsuliyyətli mövzu seçirəm. “Dağlıq Qarabağ və Cənubi Kuril adalarının müqayisəli təhlili”. Bəli düz başa düşdüz. Siyasi elmlər üzrə tədqiqat aparıram. “Cənubi Kuril Adaları” ilə bağlı mütəxxəssis kimi müəyyən biliklərə malik olsam da, “Dağlıq Qarabağ” mövzusu yaralı yerimiz olsa belə, bir elmi iş kimi mənə yenidir. Xarici ədəbiyyatları daha çox oxumağım gərəkir. Növbəti illər bunun üçün böyük bir şansdır.

2015-ci ilin Aprel ayının 23-də, Hokkaydo Universiteti Xarici Tələbələr Assosasiyasına keçirilən seçkidə ikinci dəfə qalib oluram və növbəti müddəti prezident seçilirəm. Bu ağır yükdür amma əziyyət çəkməyinə dəyər. 1722 xarici tələbənin içində bir azərbaycanlının assosasiyaya prezident seçilməsi heç də asan məsələ deyil. Hokkaido Universitetinə gəldikdən sonra hər ilin İyun ayında 4 gün keçirilən və 100 minlərlə insanın qatıldığı “Beynəlxalq Qida Festivalında” 3 dəfə Azərbaycanı təmsil etmək nəsibim olur. Bu bir səbəb olur və hər kəs Azərbaycan haqqında nəisə soruşmağa, öyrənməyə çalışırlar. Yaponların Azərbaycan haqqında çox az məlumatlandığını, çoxunun isə bu ölkənin adını belə tanımamasını nəzərə alsaq bu böyük bir işdir.

Yazılacaq mövzular çoxdur, vaxtı gəldikdə bir-bir, incəliklərinə qədər nəzərinizə çatdıracam.

Nə olursa olsun, fəsillər bir-birini əvəz elədiyi kimi, hər bir iş də öz axarı ilə davam etməkdədir. Əsas odur ki, axardan kənara çıxmayasan.

Əlibəy Məmmədov

Qeyd: Mövzu 26 Mart 2015-ci il tarixində yazılıb, 9 Avqust 2015 tarixində bəzi əlavələr edilib.

Yaponiya, Sapporo şəhəri.