Xocalı soyqrımından 24 il ötür

Xocalı soyqrımından 24 il ötür.

2012-ci ilin may ayı idi. Yaponiyanın 5 ən məşhur (imperator) universitetlərindən biri olan Hokkaydo Universitetində ilk elmi çıxışımı sırf Xocalı soyqrımına həsr etmişdim. Təkcə yapon dilinin mükəmməl olması üçün 2 ay çaba sərf etmişdim, üstəlik yaxın yapon dostlarımdan birinə redaktə etdirmişdim ki, məsələ olduğu kimi çatsın.Təxminən 30-a yaxın elm adamları (əsasən yaponlar olmaqla) qiymətləndirmə aparmaq üçün iştirak edirdilər. Mənim üçün seçilmiş tənqidçi isə doktorant yapon tələbə idi(hal-hazırda Mərkəzi Asiya ölkələrindən birində Yaponiya səfirliyində çalışır). O demək olar ki, ona ayrılmış 10 dəqiqəsinin hamısını mənim çıxışımın tənqidinə yönəltmişdi. İştirakçılardan çox az qismi Xocalı dəhşətlərini əks etdirən kadrlara baxa bilmişdi. Dəhşətdən hamısı gözlərini yumurdu. Doktorantlar arasında fransız tələbə də vardı. Mən Fransız qəzetlərində o zaman çıxan məqalələrdən misallar gətirəndə, o deyirdi ki, mən fransızam amma belə qəzetlər tanımıram. Bəlkə, reklam xatirinə Sizin hadisəni yerləşdiriblər?! Təbii ki, mən orda “Erməni-Fransız qardaşlığı”ndan ətraflı və tənqidi yöndə söhbət açaraq cavabını vermişdim. Təxminən 1 həftə sonra fransızdan email gəlmişdi. Tənqidlərimə görə incimədin yəqin ki, düşmən deyilik. Gəl bir kofe içək.
Xaricdə ölkəni təmsil etmək çox qürurlu və şərəfli bir işdir. Amma əgər sən məsələn yapon publikasına çatdırmaq istəyirsənsə hər hansısa bir tarixi həqiqətləri, o zaman mükəmməl bir dildə, yapon dilində çatdırmalısan. Qarşı tərəf Amerika əhalisidirsə, mükəmməl ingilis dilində, fransızdırsa mükəmməl fransız dilində. Bacarmırsansa, mükəmməl natiqlik qabiliyyətin yoxdursa, o zaman tərcüməçi tut. Burada qəbahət bir şey yoxdur. Qəbahət orasındadır ki, öz mövqeyini belə unudaraq ağzına gələni çıxıb danışırsan və bunun fərqinə varmırsan.
Bunun üzərində çox işləmək lazımdır. Elə etmək lazımdır ki, bu qarşı publikaya çatsın. Əgər belə deyilsə o zaman bu işin demək olar ki, mənası yoxdur. Sadəcə olaraq, Azərbaycan daxilində reklama yönəlmiş bir cəhddir, bundan başqa bir şey deyil. Məhz belə uğursuzluqlara görə 24 il keçsə də cinayətkarlar cəzasız olaraq qalır və gündəmi hər hansısa bir müğənni zəbt etmiş olur.

Sonda onu da qeyd edim ki,
Bu soyqırım nəticəsində 63-ü uşaq, 106-sı qadın, 70-i qoca olmaqla – 613 nəfər Xocalı sakini qətlə yetirildi, 8 ailə tamamilə məhv edildi, 25 uşaq hər iki valideynini, 130 uşaq valideynlərindən birini itirdi. Düşmən gülləsinə tuş gəlib yaralanan 487 nəfərdən 76-sı uşaq idi. 1275 xocalılı əsir, 150 xocalılı itkin düşdü. Dövlətin və əhalinin əmlakına 1 aprel 1992-ci il tarixinə olan qiymətlərlə 5 mlrd. rubl dəyərində ziyan vurulmuşdur.

 

Əlibəy Məmmədov

26 Fevral 2016-cı il

Tokyo, Yaponiya

Advertisements

“Gəzən lüğət” 「歩く辞書」 və ya “Mənim yapon dilim” 「私の日本語」

Bu məqalədə mənim yapon dili ilə tanışlığım və bu dili öyrənmə prosesində qarşıma çıxan çətinliklər, sevincli və kədərli anlarım, mənim üzərimdə böyük əməyi olan müəllimlərim, eyni zamanda bəzi stereotiplər haqqında öz şəxsi görüşlərimi qeyd etmək istərdim.

Şəkil 2015-ci il mart ayında Kyoto şəhərində çəkilib.
Şəkil 2015-ci il mart ayında Kyoto şəhərində çəkilib.

Düzünü desəm, mən Bakı Dövlət Universitetinin Beynəlxalq Əlaqələr fakültəsinə daxil olmağı arzulayırdım. Amma qəbul imtahanımda topladığım ballarım bunun üçün kifayət etmədiyindən, Bakı Dövlət Universitetinin Şərqşünaslıq (indiki Regionşünaslıq) fakültəsinin yapon dili və ədəbiyyatı şöbəsinə daxil oldum. Coğrafiya fənni üzrə maksimum (25 sual 25 doğru cavab), İngilis dili (25 sual 21 doğru cavab) üzrə çox yüksək nəticələr göstərsəmdə, dil-ədəbiyyat (35 sual 18 doğru cavab) və tarix (25 sual 18 doğru cavab) fənləri üzrə ürəkaçan nəticələr verə bilməmişdim. Hətta bunu eşidib-bilən atam belə həyatımda ilk dəfə məni danlamışdı. “Bəs bütün günü telefonnan qurdalananda belə olacaq də!”.

Bu eyni zamanda həmin vaxta kimi gələn axının təbii davamı idi. Mən məktəb illərində də heç vaxt əla nəticə göstərməmişəm. Ya yaxşı olmuşam ya da yaxşıdan bir az yuxarı. Amma əlaçı heç vaxt olmamışam. Hər zaman nəisə bir şey çatışmırdı əlaçı olmağıma.

2005-ci ilin sentyabr ayı idi, universitetdə ilk günümüz. Dərsə gəldik, tanışlıqlar başladı. Bizim qrupda 4 oğlan və 4 qız var idi. Bir növ balanslaşdırılmış bir qrup idi. Rayondan gələnlərimiz də var idi, şəhərlilər də var idi. Bir onu bilirəm ki, ilk dəfə heroqlif kitabının üzünə açmağımla kitabı bağlamağım eyni anda baş verdi. Sözün həqiqi mənasında qorxmuşdum. Görəsən belə bir dili öyrənmək olarmı?

İlk il yarım, 2-ci kursun oratalarına kimi qrupumuzun uşaqlarının arası əla idi. Can deyib can eşidərdik. Hamımızın da yapon dili üzrə qiyməti 5 (əla) idi amma reallıqda bu 8 nəfərin arasında böyük və kiçik fərqlər var idi. Kimisi gözəl danışmağa cəhd göstərirdi, kimisi sadəcə qrammatika əzbərləyirdi, kimisi də kinolara baxıb başa düşməyə çalışırdı.

Heç şübhəsiz, bizim qrupda qızlarımız daha çalışqan idilər və bu özünü hər cəhətdən büruzə verirdi. Oğlanlarımızda bir (mənfi?) xüsusiyyət var idi. Bir semestr yaxşı oxuyurdular amma növbəti semestr oxumurdular. Stabil deyildilər. Amma qızlarımız hər zaman stabil nəticələr göstərirdilər.

Mən ilk iki il ərzində demək olar ki, hər zaman qrupda yapon dili testlərində ən aşağı nəticəni göstərirdim. Aşağı nəticə desəm də bu əslində bir çoxları üçün arzuolunan, yuxarı nəticələr idi. 100 maksimum baldan 86-88 ballar toplamaq çox yaxşı nəticələrdir. Amma nəzərə alsaq ki, qızlarımızın balları 90-dan yuxarı bəzən də 100 bal olurdu o zaman 86-88 ballar heç də ürək açan nəticələr deyildi.

Mən hətta bir neçə dəfə test imtahanı günləri dərsə bilərəkdən gəlmirdim. Çünki hazırlıqlı deyildim və nəticəmin çox pis olacağından utanırdım. Bu mənim imijimə çox pis təsir göstərirdi. Bizim o zamanki yapon dili müəlliməmiz Tatsuma sensey dərslərin çoxunda heç mən tərəfə baxmırdı da. Həmişə qızlara üstünlük verirdi bu səbəbdən oğlanlar geri qalırdılar. Tatsuma müəllimə elə bir şərait yaratmışdı ki, mən ona yaxınlaşıb bir söz soruşmağa belə utanır, çəkinirdim. Əslində isə o, bəlkə də düz edirdi, kim çalışqan olmayan tələbəyə diqqət ayırır ki?!

İstər-istəməz bu hərəkətlər, bu davranışlar bir tələbəni pisikdirən amillərdən biri idi. Nəzərə alsaq ki, o zamanlar mən psixoloji cəhətdən çox zəif biriydim (çox sevdiyim bir qızın məni atması, ailəmdə olan mübahisələr və s.), bunun mənə necə pis təsir etdiyini təsəvvür etmək o qədər də çətin deyil.

Yadıma gəlir qrup uşaqlarımızdan biri heroqlif dərsində mən ondan köçürtməyə cəhd göstərərkən mənim üzərimə qışqırmışdı. “Özün evdə öyrən gəldə! Niyə mən sənə kömək etməliyəm ki?!”

Bu zaman bizim cavan xanım müəlliməmiz hətta mənim yerimə utanmışdı və həmin qrup yoldaşıma yüngül səslə səslənərək bunun yaxşı hərəkət olmadığını söyləmişdi. Mən isə qıpqırmızı qızarmışdım. Həm hirsli idim, həm də kövrək. Niyə görə axı mən başqasından soruşmalıyam?! Niyə görə axı başqası mənə hamının içində qışqırmalıdır?! Niyə görə mən hamının içində utanmalıyam?!

Belə suallarla dolu günlərim bir-birini əvəz edirdi. O zamanlar 16-18 yaşlarımız olardı, hələ çox şeyi dərk etmirdik, bəlkə də. Amma bir insanın formalaşmasında bu cür hadisələrin rolu danılmazdır.

2007-ci il, 2-ci kursun sonları yaxınlaşırdı. Səhv eləmirəmsə, Mart ya Aprel ayları idi. Mən ilk dəfə Tatsuma müəllimənin keçirtdiyi yapon dili testində qrupda hamıdan yüksək nəticə göstərmişdim. Sevincimin həddi-hüdudu yox idi. Bir çoxları isə bunun sadəcə təsadüf olduğunu düşünürdülər. Həmin nəticələri sübut edən faktı aşağıda təqdim edirəm. Nədənsə müəlliməmiz birinci mənə 91 bal verir, sonra isə fikrindən daşınır və 3 bal azaldaraq 88-ə endirir. Amma yenə də bu qrupda ən yüksək nəticə olur. Bəlkə də, müəlliməmiz başqaları ilə aramda yüksək fərqin olmasını istəmirdi, kim bilir?!

日本語のテスト
日本語のテスト グループの中で、はじめて一番良い成績を上げることができた日。
日本語のテスト
日本語のテスト  グループの中で。はじめて一番良い成績を上げることができた日。

Bizim yapon müəlliməmizin bir gözəl metodu var idi. O, hər zaman yaxşı nəticələr göstərən tələbələrin test kağızına gülərüz və sevincli yapon personajlarının şəkillərini yapışdırar və bununla da həmin tələbələri daha da həvəsləndirmiş olardı. Digər tərəfdən uğursuz nəticə göstərənlərə isə ağlamaq şəkli və s yapışdırardı.

Mənim test kağızıma ilk dəfə  idi ki, bu personajlardan biri yapışdırılmışdı. Özüdə sevincli qoca yapon kişisinin şəkli. Bunun mənası böyük idi. Yəni mən 2 il ərzində çoxlu əziyyətlər çəkdikdən sonra, nəhayət qocalığımda uğur qazana bildim. Mən hələ də həmin test kağızını saxlayıram və tez-tez ona göz gəzdirirəm. Məhz bundan sonra mən özümdə irəliləyişi hiss etməyə başladım. Bu testin nəticəsi məni ruhlandırırdı. Deməli mən də yüksək nəticə qazana bilərəm, deməli mən də birinci ola bilərəm.

Ümumi test nəticəsində məğlub olsam da, tək heroqlifdə desək mən heç vaxt heç kimdən geri qalmırdım. Qrup yoldaşlarım və müəllimlərim isə bunu artıq 3-cü kursun əvvəllərində hiss etməyə başladılar.

4-cü kursda oxuyan bir dostum məndən yapon dili dərslərinin necə getdiyini soruşanda cavab vermişdim ki, “heç kimdən geri qalmamağa çalışıram”. O isə bir qədər mənə qəzəbli formada reaksiya vermişdi. “Geri qalmamaq yox, öndə olub hər kəsi öz ardınca aparmalısan, sözlərinə diqqət yetir”. Bu sözlər hələ də qulağıma sırğadır.

Artıq müəllimiz də dəyişmişdi. Kişi müəllim gəlmişdi. Adı Vatanabe idi. Bu müəllim ədəbiyyatçı idi və fəlsəfi ideyalarla yaşayırdı. Bu müəllimin gəlişi mənim həyatımda, kariyeramda, düşüncə tərzimdə mühüm rol oynamağa başlamışdı. Bu haqda bir qədər sonra.

Azərbaycanlı müəllimlərimizdən isə xüsusilə Yaşar (İbrahimov) müəllimin rolu danılmazdır. 3cü kursa daxil olduqdan sonra Yaşar müəllimin yanına hazırlığa getməyə başladım. Mənə yapon dili qrammatikasını və heroqliflərini dərinliklərinə kimi öyrədən və hər dərs sorğu-sual keçirdən, tələbkar Yaşar müəllimin sayəsində, çay öz axarını qurduğu kimi, mən də öz yolumu tapdım. Artıq məni yapon dili kitablarından ayırmaq mümkün olmurdu. Yaşar müəllimlə ikinci ya üçüncü fərdi dərsimiz idi. Mənim test nəticələrimi gördükdən sonra mənə dedi: “Sənin başın var, çalışsan uğur qazana bilərsən”.

Eyni zamanda qrup dərslərimizdə Yaşar müəllim suallar verəndə, hər hansısa bir suala heç kim yox, mən düzgün cavab verəndə deyərdi: “Görürsüz, Əlibəy bilir”, “Əlibəy çox çalışır” və s. Yaşar müəllimin özü də heyrətə gəlmişdi. Çünki buna qədər mənim haqqımda stereotiplər var idi. “Əlibəy orta səviyyəli yapon dili biləndi və gələcəkdə yəqin ki, başqa bir peşəni seçəcək” və s.

Təbii olaraq, onların buna haqqı da var idi. Çünki mən özüm belə bir şəraiti yaratmış, özüm haqqında bu cürə düşüncələrin yaranmasına rəvac vermişdim.

Hətta mənim qrup yoldaşlarımdan bir neçəsi məni peşəmi dəyişməyə, tarixi seçməyə səsləyirdilər. Tarixçi ailəsində doğulmağım, hər zaman tarix fənlərində yüksək nəticələr göstərməyim, buna əsas səbəb idi. Bir sözlə o vaxtlarda, yapon dilindən başqa digər fənlərdə mənim nəticələrim sözün həqiqi mənasında əla idi.

Yapon dilində isə, xüsusilə, heroqliflər məni özünə cəlb eləmişdi. Məni hətta anam belə evdə saatlarla stulumda oturub heroqlif öyrənməyimdən ayıra bilmirdi. Elə bir səviyyəyə çatmışdım ki, mənə “gəzən lüğət” 「歩く辞書」 ləqəbi vermişdilər. Yolda getdiyim yerdə yuxarı kurslar və aşağı kurslardan tez-tez “Gəzən lüğət sənsən” və s kimi suallar verərdilər. Çoxları məndən məsləhət almağa, yapon dili ilə bağlı suallar verməyə başlamışdılar. Bəzən yaponların belə unutduqları heroqlifləri mən çıxıb lövhədə yazırdım. Hər kəs məni heroqlifi ən gözəl bilən biri kimi göstərirdi.

Hətta 1-ci kursda mənə “Özün evdə öyrən gəldə! Niyə mən sənə kömək etməliyəm ki?!” deyən qrup yoldaşım özü məndən köçürtməyə, öyrənməyə başlamışdı. Bu mənim artıq qələbəm idi. Heroqlifdə rəqibim yox idi. Bunu tam əminliklə deyə bilərəm.

Amma məsələ orasındadır ki, yapon dili təkcə heroqliflərdən ibarət deyil. Mən heroqliflərdə, qrammatikada öndə olsam da, danışıq qabiliyyətim hələ yüksək səviyyədə deyildi. Vatanabe müəllimimiz o zaman Yaponiya səfirliyində təşkil olunmuş tədbirlərdən birindən geri dönərkən yolda mənə bunları demişdi.

“Əlibəy, heroqliflər və qrammatika, vitamin kimi bir şeydir. Sən indi sadəcə vitamin içməklə məşğulsan. Əslində isə vitamini içməklə deyil, real yeməyi yeməklə məşğul olmalısan. Real yemək isə çoxlu kitablar, bədii ədəbiyyatlar oxumaq, yaponlarla canlı ünsiyyətdə olmaq, əlaqələr qurmaq deməkdir.”

Bu sözlər mənə çox təsir etmişdi. Həmin günə qədər gəldiyim yolun səhv olduğunu belə bəzən düşünürdüm.

3-cü kursda oxuyanda artıq 8 nəfər arasında olan saflıq yox olmuşdu. Artıq hər kəs bir-birinə rəqib idi. Bizim qrup Bakı Dövlət Universitetinin Şərqşünaslıq fakültəsində ən güclü qrup olmuşdur. Biz fakültə daxilində də xaricində də başqalarından seçilirdik. Kənarda 8 nəfərin çox yaxın, bir-biri ilə sıx əlaqədə olduğu deyilsə də, içəridə ciddi və güclü rəqabət gedirdi. Bu isə başa düşülən idi. Bəli, hər kəs 2008-ci ilin mart ayında olacaq imtahana hazırlaşırdı. Bu imtahan Yaponiyanın Bakıdakı səfirliyində təşkil olunacaqdı və qalib şəxs(lər) Yaponiyaya 1 illik oxumağa getməyə şans qazanacaqdı. Hər birimiz bu imtahana ciddi hazırlaşırdıq. Mənim necə əziyyət çəkdiyimi isə hər kəs xüsusən əsl çalışqan tələbələr görürdülər və dilə gətirirdilər. Hesab edirdim ki, bizim qrupdan 3 nəfər Yaponiya hökümətinin təqaüd proqramı hesabına 1 illik oxumağa şans əldə edəcək. Mən özümü və daha iki nəfəri bu 3-lükdə şəxsən görürdüm.

Amma nəticələr bir qədər fərqli oldu və bu imtahandan sonra şəxsən mən çox məyus olmuşdum. Əlbəttə Yaponiyaya oxumağa şans əldə etmiş tələbə yoldaşımın buna tam haqqı var idi və doğru seçim olduğunu düşünürdüm amma niyə mən heç olmasa səfirliyə intervyuya dəvət olunmuş 5 nəfərin içində deyildim?! Bunu bilmək məni ruhən öldürürdü. Axı doğurdan da əziyyət çəkmişdim və öz içimdə özümü buna layiq görürdüm?! Görünür nəsə çatmamışdı…

O vaxtdan 8 il ötür, mən indiki zamandan məsələyə obyektiv qiymət verəndə düşünürəm ki, 1. Mən sadəcə son bir ili (3cü kursu) çox ciddi çalışmışdım, intervyuya çağrılmış tələbə yoldaşlarımsa 3 il idi ki, əziyyət çəkirdilər. 2. Mən sadəcə heroqlif və qrammatikaya üstünlük vermişdim, tələbə yoldaşlarım isə əsas etibarilə ünsiyyətə, bədii ədəbiyyat oxumağa üstünlük verirdilər. 3. Mən təkliyə qapılıb tək çalışmağa üstünlük verirdim, tələbə yoldaşlarım (xüsusilə qızlar) isə sosial idilər və yaponlarla tez-tez ünsiyyətdə olurdular, səfirliyə tez-tez gedirdilər, xoş əlaqələr yaratmağa çalışırdılar.

O vaxtlar bu 3-cü amilə yaltaqlıq kimi yanaşıb, eyni hərəkəti etməyəcəyimi desəm də, vaxt ötdükcə yalnış hərəkət etdiyimi, həmin dövrdə bir neçə addımımın o zamanlar düşündüyüm kimi heç də doğru olmadığını anlamağa başlayırdım. Biraz gec idi amma əsas o idi ki, səhvimi anlamışdım və onu düzəltməyin yollarını düşünürdüm.

Bunu anlamaqda mənə o zamanki və BDU-da son yaponiyalı müəllimim olan Vatanabe senseyin və ondan sonra Azərbaycana ezam olunan və 3 il Bakıda çalışan Mori senseyin böyük rolu olmuşdur. Bu iki müəllim, mənim həyatımda ilk müəllimlər idi ki, mənə qarşı “narahat olma, Allah Kərimdi, hər şey düzələr”, “heç bir problem yoxdur, İnşallah düzələr” demirdilər. Onlar dolğun və açıq şəkildə problemin və şəxsən mənim problemimin nədə olduğu görür, açıq-aşkar mənə deyir və həlli yolları haqqında məni düşünməyə dəvət edirdilər.

Bu ilk dəfə idi ki, mənim həyatımda baş verirdi. Bu iki müəllim mənə yapon dilində və Yaponiyada uğur qazanmağın yolların açıqlayır və mənim öz səviyyəmə uyğun qələbələrə gedən yolumun təməlini qoyurdular. Hansılar ki, 2-3 il ötdükdən sonra bunun nəticələrin görəcəkdim.

Fəsillər bir-birini əvəz edirdi, müxtəlif yerlərdə qeyri-peşəkar yapon dili müəllimi kimi, tərcüməçi kimi çalışmağa cəhd göstərirdim. Bir çox hallarda bu məndə alınırdı. Əsgərliyə də getdim. Əsgərlikdən geri döndükdən sonra mövzu seçdim və üzərində işləməyə başladım. İlk dəfə Yaponiyaya 2 həftəlik gəlmək şansını əldə etdim. Yadıma gəlir həyəcandan dişim şişmişdi və intervyudan sonra birbaşa diş həkiminə getmişdim. Bir neçə ay sonra isə uğurlu gedərsə 6 illik təqaüd proqramını qazanacaqdım. Qazandımda.

Elə bir dövr gəldi ki, mənim haqqımda stereotiplər gəzməyə başladı. Bir neçə yerlərdə yaponiyalı və azərbaycanlə şəxslər (özüdə bu şəxslər hər biri ayrı-ayrı yerlərdə yüksək vəzifələr tutan, görmüş-götürmüş, səviyyəli şəxslərdir) arasında yapon dilini ən mükəmməl bilən azərbaycanlı adı qazandım. Baş Nazirin müavini, ayrı-ayrı nazirlərimizin birbaşa tərcümələri mənə həvalə olunmağa başladı.

Əlbəttə mən heç zaman yapon dilini və Yaponiyanı ən mükəmməl bilən biri kimi özümü görməmişəm və görmürəm də. Mənim bugündə öyrənməli və araşdırmalı həddindən artıq çox mövzularım var. Sırf yapon dili ilə bağlı da, kiçik nüanslar var ki, hələ də səhvlərim olur. Bunların üzərində çox işləmək, tər tökmək gərəkir.

Amma bir məsələ dəqiqdi ki, mənim bugünümün təməli məhz 2007-ci ilin 6 ayı ərzində çəkdiyim əziyyət üzərində qurulub. Bu, şəxsən mənim özüm üçün danılmaz bir faktdır. Mən ilk dəfə öz real gücümü onda hiss etmişdim.

Yaponşünas olaraq yapon dilini öyrəndiyim bu 10 il ərzində bir məsələyə əmin oldum ki, fərq etməz mükəmməl oxuyursan ya ortabab, əsas məsələ davamlılıqdadır.

Hər şey elə deyilmi? İstənilən sahədə davamlı olmaqla uğur qazanmaq olar. Heç zaman mükəmməl olmağa çalışmayın, sadəcə davamlı və ardıcıl olmağa çalışın bunun isə nəticələrini bir neçə il ərzində hiss edəcəksiniz. Unutmayın döyüş bir neçə saat və ya bir neçə ay davam edər, müharibə isə illərlə və ya bir ömrünüz boyu davam edə bilər. Kiçik döyüşlərdə olacaq məğlubiyyətlərdən qətiyyən məyus olmayın. Əsas müharibəni əldən verməməkdir. İnsan hər gün yenidən doğulur, hər yeni gün isə Sizə yenidən başlamaq şansı verir. Yeni günlərinizi, yeni şanslarınızı əldən verməyin.

Qalib olmaq üçün ardıcıl, uzunmüddətli çalışqanlıq və güclü inam hissi olmalıdır insanda.

Hətta heç kimin inanmadığı bir dövrdə belə özünüzə inanın, hətta Sizə güclü görünən insanlar üstünüzə düşsələr belə öz yolunuzdan dönməyin, davamlı və ardıcıl, mətinli olun. Yaxınlarınıza və sevdiklərinizə hökmən sahib çıxın. Əgər uğrunda vuruşacağınız bir kimsə və ya kimsələr yoxdursa o zaman döyüşməyə dəyməz.

Hörmətlə, Sizin

Əlibəy Məmmədov

Sapporo şəhəri, Yaponiya

12 Avqust 2015-ci il.

Yenilənib 24 Fevral 2015-ci ildə

Tokyo, Yaponiya.

alibay 1

Niyə məhz Yaponiya?! なぜ日本なのか?

  Mən artıq 4 ilə yaxındır ki, Yaponiyanın şimal paytaxtı hesab olunan Sapporo şəhərində yaşayıram. İlk öncə 1 il müddətində tədqiqatçı tələbə kimi fəaliyyət göstərib, növbəti iki ili isə magistrant kimi qarşılamalı oldum. Hazırda isə doktorantura pilləsində təhsil alıram.

Hər şeydən əvvəl nəyə görə məhz Yaponiyanı, Hokkaido Universitetini seçməyimlə bağlı qısa məlumat vermək istərdim. Hər bir azərbaycanlı üçün Qarabağ problemi çox ağrılıdır. Mənim ana tərəfim Ağdamdandır. 1993-cü ildə ana tərəfdən olan bütün qohumlarım məcburi olaraq Azərbaycanın digər bölgələrinə köçməli oldular. Mən öz gözlərimlə onların yaşadıqları acınacaqlı həyatı görərək böyümüşəm.

Valideynlərimin hər ikisi tarixçidirlər. Aydındır ki, evimizdə hər zaman tarix abı-havası hökm sürüb. Azərbaycan və dünya tarixini öyrənmək istəyən bir çox məktəbli tələbələr bizə hazırlığa gəlirdilər. 2004-cü ildə Respublika Tarix Olimpiadasında 2-ci  yerə yüksəldiyimi xatırlayıram. Demək istədiyim odur ki, hər zaman damarlarımda, qanımda “tarix” axıbdır və hazırda da belədir.

2005-ci ildə Bakı Dövlət Universitetinin Şərqşünaslıq (indiki Regionşünaslıq) Fakültəsinin Yapon dili və Ədəbiyyatı şöbəsinə daxil oldum. İlk 2 il ərzində o qədər də seçilən tələbə deyildim. Hətta bəzi qrup yoldaşlarım tərəfindən “nəyə görə Yapon dili və ədəbiyyatı” bölməsini seçmisən?!”, “Tarix fakültəsi sənə daha uyğun olardı” kimi fikirlər haqqımda çox səslənirdi. Düzünü desəm bizə yapon dili dərsi deyən Yaponiyadan ezam olunmuş xanım müəlliməmiz də mənə o qədər də diqqət ayırmazdı. Əlbəttə bunun da öz səbəbləri var idi. Mən o qədər də çalışqan tələbə deyildim.  Universitetə daxil olduğum il valideynlərimin bir-birindən yollarını ayırması, mənim öz “ilk sevgimdən” ayrılmağım, ailəmizdə hökm sürən iqtisadi problemlər və s mənə psixoloji cəhətdən öz mənfi təsirlərini göstərməkdə idi. Əlbəttə, şəxsi məsələləri təhsil həyatına, iş həyatına gətirmək düzgün deyil və qeyri-peşəlarlıqdan xəbər verir. Lakin 16-17 yaşında olan psixoloji cəhətdən hələ çox zəif bir yeniyetmə üçün bunları başa düşmək hələ çox tez idi. Amma yenə də çox istərdim ki, o müəllimə digər tələbələr kimi mənə də eyni diqqəti ayırsın. 3-cü kursda oxuyanda bizə yapon dilindən dərs keçən Yaponiyalı mütəxəssis digəri ilə əvəz olundu. Bu dəfə kişi müəllim Bakı Dövlət Universitetinə təşrif buyurmuşdu. Elə ilk gündən anladım ki, bu şəxslə birlikdə mənim içimdə olan oxumaq sevgisi alovlanacaq. Qeyd edim ki, həmin şəxs çox fəlsəfi bir insan idi. Mənim çox xoşuma gələrdi onunla apardığımız diskusiyalar, müzakirələr, hansılar ki, ondan əvvəlki mütəxəssis mənim üçün bu imkanı yaratmamışdı.

Yeni müəllimimiz mənim sadəcə olaraq təhsilimdə deyil, həm də bir şəxs kimi yetişməyimdə çox mühüm bir rol oynadı.  Mən bütün ömrüm boyunca ona minnətdar olaraq qalacam.

Mənim psixoloji cəhətdən çox güclü bir şəxs kimi yetişməyimdə daha bir müdrik insanın rolu böyükdür. Onun adı Fərhaddır. Məndən cəmi 1  ya 2 yaş böyük olardı. Tibb Universitetində  təhsil alırdı. Onunla Yaponiyanın “Fuji Megane” şirkətinin Azərbaycanda həyata keçirdiyi xeyriyyəçilik işində tanış olmuşduq. O ingilis dili, mən isə yapon dili tərcüməçisi kimi iştirak edirdim.

Fərhadla tanışlığım mənim həm də akademik insan kimi yetişməyimdə böyük rolu olmuşdur. O mənə bir şəxsin yetkin insan kimi yetişməsi üçün, psixoloji cəhətdən güclü insana çevrilməsi üçün lazım olan nəsihətlərini verməklə yanaşı, bu mövzularda olan qiymətli kitabları da tövsiyə edirdi. Ilk dəfə idi ki, yaşıdlarım arasında belə səviyyəli bir insanla tanış olurdum. Çayxanalarla, boş-boş əylənmək qızıl vaxtlarını itirən digər tanışlarımdan çox öndə gedən bir şəxsiyyət idi. Məsələnin maraqlı tərəfi isə ondadır ki, fərhad özü-özünü bu səviyyəyə gətirib çıxarda bilmişdi. Məşhur xarici şirkətlərin birində mütəxəssis kimi də çalışırdı. Xaricə səfərləri də az deyildi. Qiymətli kadr idi.

Bakalavrın 3-cü, 4-cü kursları mənim tədrisimdə və bir şəxsiyyət kimi yetişməyimdə bir növ dönüş nöqtəsi olmuşdur. Bu müddət ərzində yapon dili bacarığına və Yaponiya haqqında bir çox biliklərə (xüsusilə tarixi və siyasi mövzularda)  yiyələndim. Mənim diqqətimi daha çox çəkən məqam isə ada ölkəsi olmasına rəğmən Yaponiyanın özünün də bir çox ərazi problemlərini yaşaması oldu. Bütün bu problemlər isə öz kökünü İkinci Dünya Müharibəsindən götürməkdədir. Rusiya ilə “Cənubi Kuril adaları problemi” (Yapon dilində bu ərazilər “Şimal Əraziləri” 「北方領土」(“Hoppo Ryodo”) kimi tanınır. Qeyd edim ki, adalar Rusiyanın nəzarəti altındadır.), Cənubi Koreya ilə Takeşima 「竹島」adaları problemi (Cənubi Koreya bu adaları “Dokdo” 「独島」adlandırır. Adalar Cənubi Koreyanın nəzarəti altındadır. ), son illər iqtisadi gücü hesabına özündən söz etdirməyi bacaran Çin Xalq Respublikası ilə isə Senkaku adaları 「尖閣諸島」 problemi (Çin dilində bu adalar “Diaoyudao” 「釣魚島」 kimi tanınır. Adalar Yaponiyanın nəzarəti altındadır. Yaponiya rəsmi olaraq problemin mövcud olduğunu qəbul etmir.) yaşamaqdadır. Qarabağ kimi ağrılı bir problemi olan Azərbaycan Respublikasının bir vətəndaşı kimi mənə Yaponiyanın yaşadığı problemlər oxşar görünməyə başladı (əlbəttə sırf elmi-akademik cəhətdən söhbət açsaq bu problemlər arasında bir çox fərqlər mövcuddur). Xüsusilə həm Azərbaycana və həm də Yaponiyaya qonşu olan Rusiya ilə yaşanan problem məndə xüsusi maraq oyatmışdı. Bu mövzu ilə ilgili Yaponiyada ən öndə gedən professorlardan biri (hazırda birincilərdən biridir) məhz Hokkado Universitetində çalışdığını nəzərə alıb, sözügedən universitetdə təhsilimi davam etdirməyi qərara aldım. Bu region həm də problemə ən yaxın regiondur. Keçmiş ada sakinlərinin əksəriyyəti də məhz burada yaşayır. Anket, intervyu və s araşdırmalar aparmaq üçün də əlverişli yerdir.

Hokkaido Universitetinə gəldikdə sonra, ilk öncə Dağlıq Qarabağla müqayisə edərək tədqiqat aparmağı planlaşdırsam da, hər iki problemin fərqli xarakterlərə malik olması məni bu fikrimdən daşındırmalı oldu. Daha sonra Yaponiyanın digər ada problemləri ilə müqayisəli şəkildə tədqiqat aparmağı nəzərdən keçirdim. Lakin bu da alınmadı. Səbəbi, magistr işi üçün mövzunun həddindən artıq geniş olması idi. Magistratura pilləsi üçün o qədər də geniş olmayan mövzu tələb olunurdu. Yeri gəlmişkən onu da qeyd edim ki, Cənubi Kuril adaları problemi mütəxəssislər və siyasətçilər arasında kifayət qədər işlənmiş mövzudur. Problemin əsli, nədən qaynaqlandığı, obyektiv həlli yolları barəsində rusiya və yaponiyalı mütəxəssislər eləcə də dünya səviyyəli digər ölkələri təmsil edən mütəxəssislər və politoloqlar tərəfindən kifayət qədər müzakirələr aparılmışdır. Lakin bütün bunlara baxmayaraq, hələ də bir çox lazımi qədər araşdırılmamış tərəfi qalmaqda idi. Bu, “İctimai rəy”-ə əsas diqqəti yetirmək vasitəsilə problemə baxış idi. Keçmiş ada sakinlərinin fikri nədir? Onların məsələyə yanaşması necədir?

Mən məhz bu istiqaməti əsas götürərək mövzunu təhlil etməyə səy göstərdim. Magistr mövzumla bağlı ayrıca geniş məqalə yazacağım üçün burada qısa məlumat verməklə kifayətlənirəm. Bir qədər mövzudan kənara çıxsam da, yuxarıda yazılanlar mənim Yaponiyaya gəlib çatmağıma qədər olan mərhələnin çox qısa bir təhlili idi. Növbəti yazılarımda bu haqda daha geniş və daha ətraflı məlumat verəcəm. Yuxarıda mövzudan bir qədər yayındığıma görə niiyə görə Yaponiyanı seçməyimi aşadakı 3 konkret amillə bağlamaq istərdim.

1. Yapon dili və mədəniyyətini Bakı Dövlət Universitetində mənimsəməyim

2. Tarixçi ailəsində doğulub, boya-başa çatmağım.

3. Yaponiyada yapon dilində Rusiya və Yaponiyanın ərazi problemini tədqiq etmək istəyim və gələcəkdə Qarabağla bağlı tədqiqatla əlaqələndirmək arzum.

Əlibəy Məmmədov

Yaponiya, Tokyo

Tarix: 24 Fevral 2016-ci ilalibay 1

Kim olmaq istəyirsən? Axmaq yoxsa Qalib?

Kim olmaq istəyirsən? Axmaq yoxsa Qalib?

Güclü rəqiblərə necə qalib gəlmək olar?

Bunun yollarını heç axtarmısanmı? Bu haqda heç düşünmüsənmi?

Məğlub olmaqdan qorxursan? Qələbə qazanmaqdan qorxursan?

Birinci olmaqdan qorxursan? Axırıncı olmaqdan qorxursan?

Qorxaraq sən heç zaman qalib ola bilmərsən. Qorxularına qalib gələ bilmərsən.

Qorxunun üzərinə getməlisən. Onu məhv etməlisən yoxsa o səni məhv edəcək. O hər zaman hazırlıqlıdır? Bəs sən necə?

Öz üzərində işləyirsənmi? Dayanmadan, durmadan məşğul olursanmı?

Kimsən sən? Qorxaq? Axmaq yoxsa Qalib?

İşlə öz üzərində. Dayanmaq olmaz. Durmaq olmaz. Dincəlmək olmaz. Sənin istirahətin olmamalıdır.

Məğlubiyyətdən qorxursan?

Qətiyyən qorxma. Qoy sənə qalib gəlsinlər gücləriylə, texnikalarıyla, təcrübələriylə, vəzifələriylə. Amma iradələriylə deyil. İradənin məğlub olmasına imkan vermə.

Texnikaya, təcrübəyə, gücə, vəzifəyə öz üzərində işləməklə hər zaman nail ola bilərsən.

Amma iradənin məğlub olmasına qətiyyən imkan vermə. Təslim olma. Qoy səni vursunlar, döysünlər, məğlub etsinlər, şanslarını əlindən alsınlar, üzünə gülüb ayağının altını qazsınlar. Amma qətiyyən təslim olma. İradənə güvən. İradənlə qalib gəl. Ruhi gücünü göstər. Ruhu gücünlə qalib gəl.

İradən varsa, bu həyatda istənilən məqsədə çata bilərsən. Hətta ağlına belə gətirmədiyin yerlərə gələ bilərsən. Sadəcə özünə güvən, iradənə güvən, dayanmadan öz üzərində işlə, durma, dayanma, sənin istirahətin olmamalıdır. Bacardığın qədər çox irəli get. Durma, dayanma, daha da irəli get. Səni yıxmağa çalışacaqlar, şanslarını əlindən almağa çalışacaqlar. Amma durma, təslim olma. Daima irəli.

Bu həyatda istəyin nədir? Kimsən sən? Kimin üçün və ya nə üçün vuruşursan? Nə əldə etmək istəyirsən?

Diqqətini cəmlə, prioritetlərini təyin elə, lazımı və həlledici ana özünü hazırla, özünə güvən və sən qarşısıalınmaz olacaqsan.

Əlibəy Məmmədov

14 Fevral 2016

Tokyo

IMG_0879

Azərbaycan ikinci dəfə Sapporo Beynəlxalq qar fiqurları festivalında təmsil olunacaq

Tokio, 1 fevral, AZƏRTAC

Azərbaycan Yaponiyanın Sapporo şəhərində keçirilən 67-ci Beynəlxalq qar fiqurları festivalında ikinci dəfə təmsil olunacaq.

IMG_4559

Bu barədə AZƏRTAC-ın Yaponiyadakı bürosuna Hokkaydo Universiteti Əcnəbi Tələbələr Assosiasiyasının prezidenti Əlibəy Məmmədov məlumat verib. Universitetin doktorantı olan həmyerlimiz bildirib ki, məqsəd Azərbaycanı Yaponiyada daha yaxından tanıtmaqdır.

Festival barədə məlumat verən Ə.Məmmədov qeyd edib ki, 67-ci dəfə təşkil edilən festival yalnız Yaponiyada deyil, bütün dünyada populyarlığı ilə seçilən qış tədbirlərindəndir. Hər il bu festivalı yerli sakinlərlə yanaşı, xarici ölkələrdən gəlmiş iki milyondan artıq insan ziyarət edir.

Azərbaycanı Uzaq Şərqdə geniş təbliğ etmək baxımından bu festivalın möhtəşəm bir imkan olduğunu vurğulayan Ə.Məmmədov Hokkaydo Universiteti Əcnəbi Tələbələr Assosiasiyasının prezidenti olaraq, onun vətəndaşı olduğu ölkənin müxtəlif simvollarının, nağıl qəhrəmanlarının obrazlarından ibarət kompozisiyanın quraşdırılması hüququna malik olduğunu qeyd edib. Bu səlahiyyətindən istifadə edən həmvətənimiz 2014-cü ildə ilk dəfə belə təşəbbüslə çıxış edib və ötən il ölkəmiz festivalda qədim Qız qalası və qardan düzəldilmiş milli geyimli insan fiqurları ilə təmsil olunub. Bu dəfə isə Azərbaycanın məşhur memar Zaha Hadidin müəllifi olduğu, nadir memarlıq nümunəsi sayılan Heydər Əliyev Mərkəzi ilə təmsil olunması barədə Ə.Məmmədovun təklifi təşkilatçılar tərəfindən maraqla qarşılanıb.

Ə.Məmmədov vurğulayıb ki, ötən il Qız qalası, bu il isə Heydər Əliyev Mərkəzinin qar fiqurlarının yaradılması təklifi ilə çıxış etməsində məqsəd, yaponlar və xarici turistlər arasında Azərbaycan, onun tarixi, mədəniyyəti haqqında təsəvvür yaratmaqdan, xalqımızın ümummilli lideri Heydər Əliyev barədə məlumat verməkdən ibarətdir.

Yanvarın 31-də, hündürlüyü 4, eni 3 metr olacaq qar fiqurunun hazırlanması ərəfəsində Hokkaydo Universitetinin əcnəbi tələbələri, “Sapporo Ohdori Lions Club”ın fəxri üzvləri və şəhər ictimaiyyətinin nümayəndələrinin iştirakı ilə “Tokyo Dome Hotel Sapporo” otelində Azərbaycanın festivalda təmsil olunması ilə bağlı ziyafət təşkil olunub.

Tədbirdə “Sapporo Ohdori Lions Club”ın prezidenti Oya Ryusuke, sabiq prezident Yamada Masayuki və Əlibəy Məmmədov Azərbaycan haqqında çıxış ediblər.

Azərbaycanın ikinci dəfə festivalda iştirak edəcəyini xatırladan O.Ryusuke bunun çox sevindirici hal olduğunu bildirib.

Y.Masayuki isə ötən il Azərbaycanın festivalda təmsil olunmasından sonra təşkilatçıların ünvanına ölkəmizlə bağlı çoxlu sualların daxil olduğunu bildirib. Vurğulayıb ki, bu, festivalın Azərbaycanın Yaponiyada tanınmasına böyük töhfə verdiyini bir daha təsdiq edir.

Tədbirdə çıxış edən Ə.Məmmədov qeyd edib ki, festivalda təmsil olunmaq bir tərəfdən Azərbaycanın bu Gündoğar ölkədə tanınmasında mühüm rol oynayırsa, digər tərəfdən iki dost xalq arasında əlaqələrin inkişafına mühüm töhfələr verir.

Həmin gün “Sapporo Ohdori Lions Club”ın üzvləri, Hokkaydo Universiteti tələbələri və məktəblilərin iştirakı ilə Heydər Əliyev Mərkəzinin qar variantının düzəldilməsinə başlanılıb.

Vüqar Ağayev

AZƏRTAC-ın xüsusi müxbiri

Tokio

© Materiallardan istifadə edərkən hiperlinklə istinad olunmalıdır

http://azertag.az/xeber/923232

IMG_2633

IMG_4617

IMG_2705

Yaponiyada Qar Festivalı keçiriləcək – Fotoreportaj

AZƏRBAYCAN ARTIQ İKİNCİ DƏFƏDİR Kİ, BU FESTİVALDA TƏMSİL OLUNUR

Azərbaycan tarixdə ikinci dəfə Yaponiyanın Hokkaydo adasında yerləşən və dövlətin şimal paytaxtı hesab edilən Sapporo şəhərində keçiriləcək 67-ci “Sapporo Beynəlxalq Qar Fiqurları” festivalında təmsil olunacaq.

1822 nəfər xarici tələbəsi olan Hokkaydo Universitetinin Xarici Tələbələr Assosiasiyasının prezidenti, siyasi elmlər üzrə doktorant tələbə Əlibəy Məmmədovun təşəbbüsü ilə sözügedən qar festivalında Azərbaycan yüksək səviyyədə təmsil olunacaq.

Sözügedən festival hər il ənənəvi olaraq fevral ayının 5-dən 11-dək – 1 həftə ərzində Sapporo şəhərinin mərkəzi parkı olan “Ohdori”də keçirilir. Hər il festivalı izləməyə 2 milyondan artıq yerli və xarici turist gəlir. 2015-ci ildə turistlərin sayı təxminən 2 milyon 350 min nəfər olub. 2015-ci ildə böyük və kiçik ölçülü 207 qar fiquru hazırlanıb. Bu il də qar fiqurlarının sayının 200-ü ötəcəyi gözlənilir.

IMG_4518.JPG
Azərbaycanla bağlı çıxış edərkən. 31 yanvar 2016-cı il

Festivalın əsas təşkilatçıları Sapporo şəhər İcra Hakimiyyəti, Sapporo Turizm Assosiasiyası, Sapporo Şəhər Təhsil Komitəsi, Sapporo Ticarət və Sənaye Palatasıdır. Yerli telekanallar, ayrı-ayrı şirkətlər və assosiasiyalar festivala aktiv şəkildə dəstək verənlər sırasındadır.

Festival zamanı turistlərə ayrı-ayrı ölkələrin mədəniyyət nümunələri, nağıl qəhrəmanlarının qardan hazırlanmış heykəlcikləri nümayiş olunur. Eyni zamanda, ayrı-ayrı ölkələrin mətbəxinin dadına baxmaq üçün xüsusi dükanlar təşkil olunur, Hokkaydonun yerli xalqı hesab edilən aynuların milli-mədəni irsi diqqətə çatdırılır.

Festival zamanı şəhərin mərkəzi küçələrində nəqliyyatın gedişi tamamilə dayandırılır. 2 milyondan artıq turisti qəbul edə bilmək üçün xüsusi nəzarət sisteminə keçilir.

Ə. Məmmədovun sözlərinə görə, “Sapporo Beynəlxalq Qar Fiqurları” festivalı Azərbaycanı tanıtmaq və onun haqqında daha yaxşı imic yaratmaq baxımından ələ düşmüş möhtəşəm bir fürsətdir.

2015-ci ilin aprelin 23-də Ə. Məmmədov Hokkaydo Universitetinin Xarici Tələbələr Assosiasiyasına ikinci müddətə prezident seçildikdən sonra 2015-ci ilin oktyabr ayında yenidən Azərbaycanın təmsil olunması təklifi ilə çıxış etmək hüququnu əldə edib. Bu dəfə də həmyerlimizin təklifi “Sapporo Ohdori Lions Club”un xüsusi iclasının yekun nəticəsi olaraq qəbul edilib.

Bu ilki mövzu 2007-ci ildə layihəsi məhşur memar Zaha Hadid tərəfindən işlənmiş, müasir Bakının simvollarından biri hesab edilən Heydər Əliyev Mərkəzi və qarşısında milli geyimli azərbaycanlılar olub.

Əlibəy Məmmədov vurğulayıb ki, ötən il Qız Qalası, bu il isə Heydər Əliyev Mərkəzinin qar fiqurlarının yaradılması təklifi ilə çıxış etməsi heç də təsadüfi deyil: “Bu işdə məqsəd, yaponlar və xarici turistlər arasında Azərbaycan, onun tarixi, mədəniyyəti, insanları haqqında dərin təəssüratlar yaratmaq, Azərbaycanın ümummilli lideri Heydər Əliyev haqqında məlumatlar verməkdən ibarət olub. Eyni zamanda, turistlər Bakının qədim və müasir simvolları haqqında məlumatlanmış olacaqlar”.

Bu məqsədlə bir neçə həftə öncədən qar fiqurunun hazırlanmasına başlanıldığını deyən həmyerlimiz bildirib ki, qar fiqurun əsas hissəsi professional şirkət tərəfindən yaradılıb: “Yanvarın 31-də isə Hokkaydo Universitetinin Xarici Tələbələri, “Sapporo Ohdori Lions Club”un fəxri üzvləri, Sapporonun orta məktəb tələbələri və ziyalıları daxil olmaqla ümumilikdə 20 ölkədən 70 nəfərin iştirakı ilə qar fiqurunun üzərində hazırlıq işləri aparılıb”.

525-ci qezet real varianti.jpg

Hündürlüyü 4, eni 3 metr olan qar fiqurunun hazırlanması ərəfəsində “Tokyo Dome Hotel Sapporo” otelində,  Beynəlxalq Qar Fiqurları festivalında Azərbaycanın təmsil olunması ilə bağlı “Sapporo Ohdori Lions Club”u tərəfindən xüsusi ziyafət təşkil olunub.

Ziyafətdə “Sapporo Ohdori Lions Club”un hazırkı prezidenti Oya Ryusuke, ötən ilki prezidenti Yamada Masayuki və “Hokkaydo Universiteti Xarici Tələbələr Assosasiyası”nın prezidenti Əlibəy Məmmədov Azərbaycan haqqında geniş şəkildə çıxış ediblər.

O. Ryusuke qeyd edib ki, Azərbaycan artıq ikinci dəfədir ki, festivalda iştirak edəcək: “Bu çox sevindirici bir haldır. “Sapporo Ohdori Lions Club”un büdcəsindən hər il Qar Fiqurları Festivalı üçün müəyyən qədər vəsait ayrılır. Hokkaydo Universiteti Xarici Tələbələr Assosiasiyasının prezidenti Əlibəy Məmmədovun təklifini müzakirə etdikdən sonra bu il də biz bu vəsaiti Azərbaycan üçün ayırmaq qərarına gəldik. Çox sevinirik ki, Azərbaycanın Yaponiyada tanınma işində müəyyən qədər paya sahibik”.

Daha sonra Y. Masayuki çıxış edərək bildirib ki, ötən il Azərbaycan festivalda Qız Qalası və milli geyimlərdə olan azərbaycanlılarla təmsil olunub: “Bundan sonra bizə Azərbaycanla bağlı çoxlu suallar gəlməyə başlayıb. Bu bir daha onu göstərir ki, Qar Fiqurları festivalında iştirak açıq-aşkar Azərbaycanın Yaponiyada tanınma işinə böyük töhfə verir”.

Təşkilatçıların çıxışından sonra söz Hokkaydo Universitetinin prezidenti Əlibəy Məmmədova verilib. Həmyerlimiz qeyd edib ki, 2016-cı il “Sapporo Ohdori Lions Club”-ın yaradılışının 25-ci ildönümü, Hokkaydo Universiteti Xarici Tələbələr Assosiasiyasının yaradılışının 10-cu il -dönümüdür: “Belə əlamətdar bir ildə Azərbaycanla bağlı Qar Fiqurlarının hazırlanması ayrıca zövq verir. Bu təkcə Hokkaydo Universiteti ilə təşkilatçı tərəf arasında deyil, eyni zamanda geniş miqyasda götürdükdə Azərbaycan və Yaponiya münasibətlərinə, Azərbaycanın Yaponiyada geniş təbliğinə, ölkəmizlə bağlı aparılan geniş maarifləndirmə işinə çox böyük töhfələr verməkdədir”.

Ə. Məmmədovun çıxışından sonra “Sapporo Ohdori Lions Club”un prezidenti O. Ryusuke tərəfindən həmyerlimizə ötən ilki qar fiqurunun maketi rəsmi şəkildə hədiyyə edilib.

Qeyd edək ki, Azərbaycanı təmsil edəcək qar fiquru üçün “Ohdori” parkında uyğun yer seçilib.

Festivala qədər və festivalın davam edəcəyi müddətdə qar fiqurlarının formasının qorunub saxlanması üçün 5 nəfərdən ibarət xüsusi işçi qüvvəsi ayrılıb. Sapporo şəhərində havanın temperaturu təxminən mənfi 5 – mənfi 10 dərəcə arasında dəyişdiyi üçün fiqurun ərimə təhlükəsi yox səviyyəsindədir. Sadəcə olaraq, güclü qar yağarsa formasını itirə bilər. Bunun üçün işçi qüvvəsinin nəzarətinə ehtiyac yaranıb. Fevral ayının 5-dək qar fiqurunun tam hazır olacağı planlaşdırılır.

Ceyhun ABASOV

http://525.az/site/?name=xeber&news_id=50699

IMG_4617

IMG_4678
Sapporo Ohdori Lions Club-ın hazırki və keçmiş prezidentləri ilə birlikdə

IMG_2705IMG_4696