Yaponiyada yaşayan azərbaycanlı: “Yapon xanımlarda əcnəbilərə qarşı bir ayrı sevgi gördüm” – MÜSAHİBƏ +

Modern.az saytına müsahibəmi olduğu kimi təqdim edirəm. Xaricdə təhsil, diaspora fəaliyyəti, xaricdə olan həmvətənlərimizin necə fəaliyyət göstərməli olduğu, ümumilikdə mənim niyə görə yaponiyada olmağım, həyata baxışlarım, düşüncələrim və gələcək planlarımla bağlı məlumat əldə etmək istəyənlər üçün maraqlı və keyfiyyətli bir məqalə olduğunu düşünürəm.

———————————————————————

Yaponiyada yaşayan azərbaycanlı: “Yapon xanımlarda əcnəbilərə qarşı bir ayrı sevgi gördüm” – MÜSAHİBƏ  +

18.07.2016, 10:02

img112
Şəkil 2015-ci ilin Mart ayında Kyoto şəhərində çəkilmişdir. Sakura mövsümü çox gözəl keçir. 

Moderna.az saytı Yaponiyada yaşayan həmyerlimiz, Yaponiya-Azərbaycan Əməkdaşlıq Assosasiyasının sədri Əlibəy Məmmədovla müsahibəni təqdim edir.
– Əlibəy, əvvəlcə öz barəlumat verərdiniz?

 

– Yaponiyanın Hokkaydo Universitetinin siyasi elmlər üzrə doktorantı, universitetin xarici tələbələr assosasiyasının fəxri prezidenti, Yaponiya-Azərbaycan Əməkdaşlıq Assosasiyasının təsisçisi və sədriyəm. Təxminən 4 il yarımdır ki, Yaponiyada yaşayıb, təhsil alıram, işləyirəm.

1988-ci ildə Moskva şəhərində doğulmuşam. Bakı şəhərində böyüyüb boya-başa çatmışam. 27 yaşım var. Valideynlərim Moskva Dövlət Universitetinin Tarix fakültəsinin məzunlarıdırlar. Tarixçi ailəsində böyüməyim, mənim bir şəxsiyyət kimi formalaşmağımda müstəsna rol oynayıb.

Evimizdə hər zaman tarixçi abı-havası hökm sürüb. Evimiz tarixi şəxsiyyətlər haqqında kitablarla zəngin idi. Mənim adımın Əlibəy qoyulmasında da bir məqsəd olub.

Qeyd edim ki, Səfəvilər dövlətindən xarici ölkəyə (səhv etmirəmsə İtaliyaya) ilk dəfə ezam olunan azərbaycanlı diplomatın adı da məhz Əlibəy olmuşdur. Valideynlərim mənim gələcəkdə diplomat olacağıma inanaraq, bu adı mənə bəxş etmişlər.
1994-2000-ci illərdə Nəsimi rayonundakı 111 saylı orta məktəbdə, 2000-2005-ci illərdə Xətai rayonunda yerləşən, ölkə miqyasında sayılıb-seçilən 20 ən güclü məktəbdən biri olan, akademik Azad Mirzəcanzadə adına 147 saylı Texniki-Humanitar Liseyində təhsil almışam. Bu liseydə təhsil almaq imkanı əldə etməyim, mənim elmi səviyyəmi kifayət qədər artırıb. 2004-cu ildə tarix fənni üzrə Respublika Olimpiadasında 2-ci yerə layiq görülmüşdüm. 2005-ci ildə məktəbi bitirdikdən sonra qəbul imtahanları başladı. Mən lazımı nəticəni göstərməklə Bakı Dövlət Universitetinin Şərqşünaslıq (indiki Regionşünaslıq) fakültəsinə yapon dili və ədəbiyyatı ixtisası üzrə daxil oldum. Burada yapon dili, ədəbiyyatı, onun tarixi və mədəniyyəti, insanları, adət-ənənələri, elminin inkişafı ilə bağlı bakalavr səviyyəsində kifayət qədər məlumatlara sahib oldum. Həmin dövrdə il ərzində ölkə üzrə yalnız 8 nəfər bu ixtisasa daxil ola bilirdi. Həmin 8 xoşbəxtdən biri mən idim. Bizə Yaponiyanın Bakıdakı səfirliyi çox yardım edirdi, bizimlə yaxından maraqlanırdılar. Hər ay səfirlikdə diskussiyalar etmək şansı qazanırdıq. Azərbaycana səfər edən yaponiyalı qonaqlar tez-tez universitetimizə məruzələr etmək üçün təşrif buyururdular. Üstəlik Yaponiya hökümətindən ezam olunmuş peşəkar yapon müəllimlər bizə yapon dilinin incəliklərini öyrədirdilər.

Bütün bunlara baxmayaraq, universitetə daxil olduğum ilk 2 il ərzində heç də mükəmməl tələbə deyildim. Qiymətim əla idi, amma bir çox vacib məqamlarda qrup yoldaşlarımdan geri qalırdım. Təsadüfi deyildir ki, Yaponiyadan ezam olunmuş müəllimimiz də mənə o qədər fikir vermirdi. Daha savadlı tələbələrə diqqət ayırırdı. 16-17 yaşlarında olan bir tələbə üçün bunlar heç şübhəsiz təsirsiz ötüşməyə bilməzdi.

Mənim də özümə görə öz “səbəblərim” var idi. İlk sevgimdən ayrılmağım, ailəmizdə olan iqtisadi problemlər, valideynlərimin düşüncələrində olan anlaşılmazlıqlar və s. təhsilimə tam gücümlə diqqət cəmləşdirməyimə mane olurdu. Bunlar, ən azından həmin dövrdə öz tənbəlliyimi bir növ ört-basdır etmək, ona bəraət qazandırmaq üçün özümə qarşı uydurduğum və inanmaq istədiyim bəhanələrim idi. Özümü psixoloji cəhətdən də olduqca zəif biri hesab edirdim. Qrup yoldaşlarımdan da tez-tez “Əlibəy sənə Yaponiya, yapon dili uyğun deyil”, “özünə daha uyğun yolu seçmək vaxtıdır”, “bəlkə Tarix fakültəsinə keçəsən” kimi şərhlər də eşidirdim.

Məktəbimizdə olan ingilis dili müəlliməsi isə yapon dili və ədəbiyyatı ixtisasına qəbul olunduğumu biləndə demişdi ki, “Əlibəy heç ingiliscə doğru-dürüst danışa bilmir, o ki qaldı yaponca öyrənsin”.
Hər həftənin 4-cü günü yapon dilindən test imtahnalarımız da olurdu. Əksəriyyətini buraxırdım. Bunlar mənə çox pis təsir edirdi.

Amma belə davam edə bilməzdi. Mən hər zaman öz daxilimdə olan parlaq günəşin işıltısını hiss edirdim. İçimdə olan atəşi alovlandıracaq bir gücə, bir düşüncəyə, bir insana ehtiyacım var idi.

Həmin insanla tanışlığım isə 2007-ci ilə təsadüf etdi. Yaponiyadan Vatanabe adlı kişi müəllim ezam olundu universitetimizə. Bu şəxs ixtisasca ədəbiyyatçı olsa da, çox fəlsəfi bir insan idi. Həyat və insanlar haqqında öz fəlsəfəsi var idi. Düşüncələrində razılaşmadığım məqamlar olsa belə, ondan öyrənməli çox məsələlər var idi. Tamamilə başqa dünyada yaşayırdı sanki. Vatanabe müəllim mənə hər zaman deyərdi ki, “sən çox güclü insansan, sadəcə özünü düzgün qiymətləndirməyi bacarmırsan və öz gücünü, vaxtını düzgün idarə edə bilmirsən. İnsanlarla münasibətlərinə az fikir verirsən. Bu mənfi cəhətlərini düzəldə bilsən ardıcıl uğurlar qazanacaqsan. Öz üzərində işlə. Miqyasın əhəmiyyəti yoxdur, əsas odur ki, davamlı işləyəsən. Nəticəsini görəcəksən”.

Bu kəlmələr mənim qulağımda sırğa olmuşdu. 3-cü kursda oxuyanda artıq ilk 4 ayda qrup yoldaşlarım və müəllimlərim də mənim əziyyət çəkərək, oxumağıma şahid olurdular və bunu dilə gətirirdilər. Xüsusilə, heroqlifi gözəl bildiyimə görə dostlar arasında “Gəzən lüğət” ləqəbini qazanmışdım. 2008-ci ilin mart ayında səfirlikdə imtahan planlaşdırılırdı. İlk yeri tutacaq tələbə Yaponiyaya bir illik proqram üzrə təqaüdlə təhsil almaq imkanı əldə edəcəkdi. Çox hazırlaşmışdım və inanırdım ki, qazanacam. Amma belə olmadı. Hətta, səfirliyə müsahibəyə çağırılmış 5 nəfərin siyahısında adım belə, yox idi. Əslində belə də olmalı idi. Mən sadəcə son 1 ili ciddi şəkildə hazırlaşmışdım. Qrup yoldaşlarım isə 3 ildir ki, davamlı və sistemli şəkildə hazırlaşırdılar. Mən əzbərçiliyə meylli idim, qrup yoldaşlarım isə məğzin dərkinə. Mən sanki vitaminlərlə qidalanırdım, qrup yoldaşlarım isə təbii qidanın özüylə. Buna görə də bu nəticələr təbii idi və soyuqqanlı qəbul etmək lazım idi.

Amma çox pis təsir etmişdi mənə. Hətta təxminən 1 ay psixolji cəhətdən o qədər gərgin idim ki, universitetə dərsə də getmirdim.

Bütün bunlara baxmayaraq, 2009-cu ildə BDU-u qırmızı diplomla bitirməyə nail oldum. Amma içimdə narahaçılıq var idi və bu məni hətta yuxularımda belə, rahat buraxmırdı. Bir neçə dəfə şansımın olmasına rəğmən, Yaponiyaya təhsil almağa getmək şansını əldən vermişdim. Bunu özümə heç cür bağışlaya bilmirdim.

2009-cu ilin iyul ayında 1 il müddətinə hərbi xidmətə yola salındım. Bu bir il ərzində kifayət qədər düşündüm və hərbi hazırlıqlarım da mənim psixoloji cəhətdən sarsılmaz bir əsgər kimi yetişməyimdə əvəzsiz rol oynadı. 2010-cu ilin iyulunda manqa komandiri olaraq hərbi xidməti uğurla başa vurdum. Hətta bir neçə hərbi hissəyə müəyyən silahlardan dərs keçməyə belə,  göndərildim. Bakıya qayıtdıqdan sonra düşündüm ki, artıq uğursuzluqlar geridə qaldı. Kifayət qədər uğursuzluğum olub. Artıq davamlı, silsilə uğurlar qazanmaq zamanıdır. Yapon dilində belə bir gözəl atalar sözü var “Uğursuzluq uğurun başlanğıcıdır”. Mənim də uğursuzluqlarım, qarşıdan gələcək böyük uğurlarımın başlanğıcı idi əslində.

Öz üzərimdə kifayət qədər işlədim. Bakıda yaşayan və işləyən yaponlarla xoş münasibətlər qurdum. Səfirlikdə haqqımda kifayət qədər müsbət rəy yarandı. Səfirlik və Bakıda olan böyük Yaponiya şirkətlərindən iş təklifləri gəlməyə başladı. 2 il təxminən tərcüməçi kimi və yarı peşəkar yapon dili müəllimi kimi fəaliyyət göstərdim. Bu müddət ərzində hər zaman tanrıya dua edirdim ki, mənə yenidən şans versin.

Həmin şans 2011-ci ildə gəldi. May və iyun aylarında ard-arda iki imtahan keçirildi səfirlikdə. Mən artıq imtahandan qabaq özümü daxilən qalib hiss edirdim. Bu dəfə ki, inam hissim, güclü işin nəticələrinə söykənirdi. Hər iki imtahanda ən yüksək nəticəni göstərməklə Yaponiyaya təhsil almağa getmək şansı əldə etdim. Sevincimin həddi-hüdudu yox idi. İlk dəfə idi ki, həyatımda böyük bir uğur qazanırdım. İkinci imtahan daha vacib idi. Bunun nəticəsində müvafiq imtahanlardan keçməklə ümumilikdə 6 illik (1 il tədqiqatçı tələbə, 2 il magistratura və 3 il doktorantura pillələri üzrə) Yaponiya hökümətinin təqaüd proqramını əldə etmiş olacaqdım. Mən arzumu həyata keçirdim, bu nailiyyəti əldə edə bildim. Hesab edirəm ki, uğurumun əsasını, heç kimin mənə güvənmədiyi anlarda belə, özümə qarşı hiss etdiyim güclü inam hissi olmuşdur.

– Yaponiyanı seçməniz hansı zərurətdən irəli gəldi?

 

– Uşaqlıqdan daxilimdə Şərq ölkələrinə, xüsusilə Yaponiya, Çin və Koreyaya qarşı xüsusi rəğbət hissi var idi. Bu ölkələrin tarixi və mədəniyyətinə böyük marağım var idi. Xüsusilə Çin və Yaponiya mədəniyyətinin zənginliyi məni özünə məftun etmişdi. Anam Yaponiya tarixi ilə bağlı müəyyən biliklərə sahib idi və mənimlə bölüşmüşdü bildiklərini. Məktəbdə şagirdlər, universitetdə tələbələr arasında Avropa və Amerikanı seçənlər çox idi. İngilis dili daha populyar idi. Mən də ingilis dilini öyrənirdim. Çünki bilirdim ki, bu dili bilmədən beynəlxalq səviyyəli bir insan olmaq mümkün deyil. Amma tək bununla kifayətlənmək istəmirdim. Mən xüsusi rəğbət bəslədiyim Yaponiyanı, onun insanlarını öyrənmək, bu ölkəni fəth etmək arzusunda idim. Bunun üçün isə yapon dilini bilmək çox vacib idi. Bunsuz müşkül məsələ olardı. Ona görə universitetə daxil olanda “Yapon dili və ədəbiyyatı” şöbəsini seçdim. Universitetdə peşəkar səviyyədə yapon dili bacarığına yiyələndikdən sonra bu dildə elmi iş yazmaq və Yaponiyanın elm dünyasını fəth etmək fikrinə düşdüm. Bu ölkədə elm adamları çox yüksək pillədədirlər və ölkəni daxili və xarici siyasətinin formalaşmasında elm adamlarının çox mühüm əməyi və təsir gücü vardır. Bizim universitetimizdə belə siyasətçilər və biznesmenlər müntəzəm olaraq professorlardan müəyyən məsələlər üzrə məsləhətlər almağa gəlirlər və bu adi haldır. Yaponiyanın elm dünyasını fəth etməkdə məqsədim var idi. Azərbaycan haqqında müsbət rəy yaratmaq. Ölkəni onun insanları ilə tanıyırlar. Xaricdə olan hər bir insan öz ölkəsinin bir növ güzgüsüdür. İnsanlar onunla ölkə haqqında fikir formalaşdırırlar. Bunun üçün də mən hər zaman belə hesab edirəm ki, xaricdə olan hər bir azərbaycanlı özünü ölkəsinin səfiri, konsulu hiss etməli və buna uyğun hərəkət etməlidir. Öz davranışlarına fikir verməli, danışığına, davranışına böyük diqqət yetirməlidir. Ölkə haqqında bir dəfə stereotip yaranarsa sonra onu dəyişmək çox çətin olur. Onun üçün də xaricdə olan hər bir vətəndaşımız özünü ağıllı diplomat kimi aparmalıdır. Mən də elm adamı kimi özümü tanıtmaqla, ölkəmlə bağlı xoş bir rəy yaratmaq fikrində idim və bu işdə müəyyən uğurlar da əldə etdim. Yaponiyanın iqtisadi və siyasi təcrübəsini Azərbaycanda gələcəkdə tədbiq etmək istərdim. Bundan həm dövlətimiz həm də xalqımız yararlana bilər.

2011-ci ilin imtahanlarından uğurla keçdikdən sonra, Bakıdakı Yaponiya səfirliyinin qiymətləndirməsi və şəxsən səfirin xasiyyətnaməsi ilə Yaponiya universitetlərinə təhsil almaq şansın əldə etdim. 2012-ci ilin aprel ayında Yaponiyanın 5 ən məşhur və qədim imperator universitetlərindən biri olan Hokkaydo Universitetinə qəbul olundum. Ona görə bu universiteti seçdim ki, məni mövzum üzrə Yaponiyada bir nömrəli professor məhz burada işləyirdi. Həm Hokkaydonun möhtəşəm iqlimi məni özünə cəlb etmişdi. İlk 1 ildə, əsas etibarilə yapon dili bacarığımın inkişaf etdirilməsi üzərində işlədim və natiqlik qabiliyyətimi artırdım. 2013-2015-ci illərdə magistr pilləsində təhsil aldım.

2015-ci ildə Hokkaydo Universitetinin magistr pilləsini uğurla bitirdim. Elmi işimi yapon dilində “Kuril adaları problemi və ictimai rəy” mövzusunda müdafiə etdim. Bununla bağlı 28 səhifəlik elmi məqaləm bu ilin mart ayında Yaponiyanın məşhur “Sərhəd Araşdırmaları” elmi jurnalında çapdan çıxdı. 2015-ci ilin aprel ayında isə universitetin doktorantura pilləsinə ucaldım. Burada isə mövzum “Kuril adaları problemi və Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin müqayisəli təhlili”dir. Bu mövzuda Yaponiyada və Amerikada bir neçə beynəlxalq elmi konfranslarda ingilis və yapon dillərində çıxışlarım olmuşdu. Eyni zamanda Şri-Lankada baş vermiş vətəndaş müharibəsini də müqayisəli şəkildə öyrənirəm. Regionlara da dəfələrlə səfərim olmuşdu. Bu il Şri-Lankaya da araşdırma aparmağa gedəcəm.

Əlbəttə, təbii olaraq, sual oluna bilər ki, bunlar tamamilə fərqli problemlərdir. Doğru irad kimi qəbul etmək olar bunu. Mənim elmi rəhbərimlə də bu mövzuda bir neçə dəfə elmi mübahisələrimiz olmuşdu. Həm Kuril adaları və həm də Dağlıq Qarabağ münaqişəsi ilə bağlı təhqiqatlarda daha çox ölkə rəhbərlərinin, söz sahibi olan siyasətçilərin, Xarici İşlər Nazirliyi səviyyəsində olan danışıqların təhlillərini görürük. Əlbəttə, bunlar çox vacibdir və araşdırılmalıdır. Amma sadəcə bunlarla kifayətlənmək doğru deyildir. Bu müharibələr, problemlər nəticəsində öz yurd-yuvalarından didərgin düşmüş insanların vəziyyəti necə? Onların problemə yanaşmaları? Problemin həllini necə görmələri? Ermənilərlə birgə yaşama necə yanaşmaları? Bütün bu sualları qaldırmaq gərəkir. Problemlər nəticəsində ona qədər olan stabil həyatları məhv olmuş, iqtisadi yaşam şəraitləri tamamilə dəyişmiş, gözlərinin qarşısında görünməyən və görünən sərhədlər yaranmış və öz doğma, hüquqi yurd-yuvalarından didərgin salınmışlar. Biz hər zaman problemlə bağlı danışıqlar aparanda əsas prioritet məsələ kimi bu insanların mövqelərini qaldırmalıyıq. Məsələ öz həllini siyasi yolla tapacaqsa belə, bu regionun insanlarının düşüncə və mövqelərini özündə əks elətdirməlidir.

Sadəcə əraziləri geri qaytarmaqla və ya müqavilə imzalamaqla problemin həllinə nail olmaq olmaz. Ən əsas problemlər məhz bundan sonra başlayacaq. Bu ərazilərdə ermənilərlə, azərbaycanlılar yenidən birgə yaşamağa başlayacaqlar. Başa verə biləcək bütün çaxnaşmaları öncədən dəqiqliklə bilib, qarşısını almaq gərəkəcəkdir. Uzun bir proses olacaq amma lazımi mütəxxəssislər bu işə cəlb olunarsa, məsələnin tam həllinə inamım yüksəkdir.

– Orada yaşayan azərbaycanlı çoxdurmu və əlaqələriniz necədir?

 

– Yaponiyada təxminən 50 nəfərə yaxın həmyerlimiz yaşayır. Əsas etibarilə, tələbələr, səfirlik işçiləri, yerli şirkətlərdə çalışanlar və onların ailə üzvləridir. Sözün düzü, mənim üçün azərbaycanlı anlayışı sadəcə Azərbaycan pasportuna sahib olanlarla məhdudlaşmır. İran azərbaycanlılarını mən xüsusilə qeyd etmək istərdim. Onlar bizimlə Aərbaycan dilində ünsiyyət qurur və qürur hissi ilə özlərini azərbaycanlı hesab edirlər. Mən belə hesab edirəm ki,Azərbaycan dilində danışan və özünü azərbaycanlı hesab edən hər kəs bizim həmvətənimizdir. Azərbaycanlıların tarixi sırf Azərbaycan Respublikası sərhədləri ilə məhdudlaşmır. Həmyerlilərimiz tarixi əsrlər boyu bütün dünyaya yayılmışdır. Bu çox vacib məqamdır və bunu unutmaq olmaz. Burada yaşayan həmvətənlərimizin münasibətlərinin qarşılıqlı anlaşma və dostluq əsasında qurulduğunu düşünürəm.

– Yaponiyada təhsil almaq çətin deyil ki?

 

– “Ucuz ətin şorbası dadlı olmaz” deyib atalarımız. Əlbəttə, yapon dili asan dillərdən hesab olunmur. Amma onun da öz qaydaları vardır. Yaponiyada təhsil almaq asan deyil. Bu sırf dil çətinliyinə görə deyil. Həm də adət-ənənə, yerli qaydaların fərqliliyi, xaricilərə olan münasibət, düşdüyün mühit, ətrafında olan insanlarla əlaqədar olaraq dəyişir.

Universitetdə əsas etibarilə siyasi mövzulu kitabları ingilis və yapon dillərində oxuyuruq. İlk zamanlar çox çətin idi. Amma zaman keçdikcə, insan uyğunlaşır. Bu da yeni bir səviyyədir. Yeni bir modeldir.

Amma əgər bir dəfə uğur qazana bilsən, yaponların qəlbini fəth edə bilsən, ondan sonra hər bir işdə özləri insana kömək göstərirlər. Dəstək olurlar.

– Azərbaycan diasporu Yaponiyada necə fəaliyyət göstərir?

 

– Yaponiyada 2000-ci illərdə Azərbaycan diasporu fəaliyyət göstərib. Kifayət qədər uğurlar da qazanılıb. Amma 2010-cu ildən bu yana Yaponiyada Azərbaycan diasporunun fəaliyyəti ilə bağlı hər hansısa bir məlumata rast gəlmirik. Böyük bir boşluq var idi. Bu boşluğu aradan qaldırmaq məqsədilə 2012-ci ilin oktyabr ayında etibarən, Yaponiyada diaspora fəaliyyətinə start vermişəm.

İlk əvvəllər sadə bir tələbə olaraq, Yaponiya məktəblərində, ictimai orqanlarında, universitetlərdə Azərbaycanla bağlı seminarlarla bu fəaliyyətə başlamışam. 2013-cü ildə Hokkaydo Universitetinin Beynəlxalq Münasibətlər bölməsinə işə götürüldüm. 1 il burada işlədim. Əsas məqsəd xarici tələbələrə xarici tələbənin nöqteyi nəzərindən yanaşmaq və onların gündəlik üzləşdikləri problemlərin həllini araşdırmaqdan ibarət idi. Burada işləməklə kifayət qədər özümü tanıtmağı bacardım. Təkcə universitetdə deyil, universitetin yerləşdiyi Sapporo şəhər ictimaiyyəti, ziyalıları, yerli biznesmenləri ilə də xoş münasibətlər qurulmasına nail oldum. Bütün bunlar nəticəsində 2014-cü ildə Hokkaydo Universitetinin Xarici Tələbələr Assosasiyası rəhbərliyinə namizədliyim irəli sürüldü və may ayının 15-də rəsmən assosasiyaya prezident seçildim. 2015-ci ilin aprel ayının 23-də yenidən bu vəzifəyə seçildim. 2016-cı ilin aprel ayından isə fəxri prezidenti olaraq fəaliyyət göstərirəm. Qeyd edim ki, universitetimizdə 1800 nəfərdən çox xarici tələbə təhsil alır. Onların içində ilk əvvəl yeganə azərbaycanlı tələbə olmağıma baxmayaraq prezident seçilməyim böyük bir hadisə kimi qələmə verilirdi.

Assosasiyaya prezident seçilməyim mənim bir çox həlledici hüquqlara yiyələnməyimə gətirib çıxartdı. Bu hüquqlarımdan istifadə etməklə, Yaponiyada olan Azərbaycan diasporu fəaliyyətim keyfiyyətcə yeni bir mərhələyə qədəm qoydu. Bunun nəticəsində, təşkil etdiyimiz Beynəlxalq Mədəniyyət gecələrində, Beynəlxalq Yemək festivallarında Azərbaycan adı tez-tez işlənməyə başladı. Azərbaycanla bağlı elmi konfranslar da təşkil etdik. Hər zaman məqsədim belə tədbirlərə daha çox elm adamlarının, biznesmenlərin cəlb edilməsi olmuşdur. Çünki sırf bu adamlar ölkə siyasətinin istiqamətlərinin müəyyənləşdirilməsində aparıcı rol oynayırlar.

Xüsusilə qeyd etmək istədiyim isə, Sapporo şəhərində hər il fevral ayında baş tutan Beynəlxalq Qar Fiqurları Festivalında iki il ard-arda Azərbaycanın təmsil olunması nail olmaq idi. Hokkaydo Universiteti Xarici Tələbələr Assosasiyasının prezidenti olaraq bu təşəbbüslə çıxış etmişdim. Bu təklifim festivalın təşkilatçılarından olan, özündə yaponiyalı biznesmenləri cəmləşdirən “Sapporo Ohdori Lions Club” tərəfindən dəstəklənib. 2015-ci ildə Qız Qalası və qarşısında milli geyimdə olan həmvətənlərimizin qardan hazırlanmış fiqurları nümayiş etdirilib. 2016-cı ildə isə Heydər Əliyev Mərkəzi və qarşısında milli geyimli azərbaycanlıların qardan fiqurları hazırlanmışdı. 2 il ərzində yerli və xarici təxminən 5 milyon insan bu möhtəşəm festivalı izləyib. Əsas iş yerli professional şirkət tərəfindən hazırlandıqdan sonra, Sapporo ziyalıları, biznesmenlər, xarici tələbələr və məktəblilər tərəfindən son tamamlama işləri aparılıb. Burada yaponiyalı və xarici qonaqlara Azərbaycanla, onun insanları, mədəniyyəti, tarixi ilə bağlı məlumatlar verilib.

2015-ci ilə qədəm qoyduqdan sonra fəaliyyət dairəm daha çox paytaxt Tokyoda genişlənib. Yerli internet telekanallarında canlı efirlərdə dəfələrlə iştirak edib, Konstitusiya günü, Bayraq Günü, Dirçəliş Günü, Həmrəylik Günü, 20 Yanvar hadisəsi, Xocalı soyqırımı, Dağlıq Qarabağla bağlı eyni zamanda Azərbaycan biznes mühiti mövzularında çıxışlar etmişəm. Azərbaycanın haqq səsi bir çox çevrələrə çatdırılmış, erməni terrorizmi pislənmişdir.

2016-cı ilin İyun ayının 16-da Tokyoda, yaponiyalı biznesmenlərin dəstəyi ilə, ona qədər olan diaspor fəaliyyətimi bir adda cəmləşdirmək məqsədi ilə “Yaponiya-Azərbaycan Əməkdaşlıq Assosasiyası”nı təsis etmişəm və hazırda sədriyəm.

Son illәr Yaponiya vә Azәrbaycan arasında ikitәrәfli münasibәtlәrin inkişafı, qarşılıqlı sәfәrlәr, kadr mübadilәsinin artması, mәdәni әlaqәlәrin sürәtli inkişafı, eyni zamanda biznes sahәsindә gözәçarpan işlәrin görülmәsi, Azәrbaycana Yaponiyanın kiçik vә orta sahibkarlarının böyük maraq göstәrmәsi Yaponiya-Azәrbaycan Әmәkdaşlıq Assosasiyasının yaradılmasına tәkan verәn әsas amillәrdәndir. Yapon iş adamları, elm xadimlәri ilә görüşlәrdә dә iki ölkә әlaqәlәrinin inkişafına dәstәk mәqsәdilә Azәrbaycan diaspora tәşkilatının yaradılmasının vacibliyi dәfәlәrlә vurğulanıb.

Yeni diaspor tәşkilatını yaratmaqda әsas mәqsәd Yaponiyada Azәrbaycanı tanıtmaq, Azәrbaycan hәqiqәtlәrini yaymaq, tariximizi, mәdәniyyәtimizi tәbliğ etmәkdir. Yeni tәşkilatın yaradılmasında dәfәlәrlә Azәrbaycanda sәfәrdә olmuş yapon iş adamları İşida Kazuyasu, Yoşinobu Kanayama, Hirokazu Taniguçi Yoşimitsu İnamoto, Şiniçi İvaki, Rie Fujivara, Marie Kanayama, Hirotsugu Morişima vә digәrilәri yaxından iştirak edib.

– Ölkələrimiz arasında oxşar və fərqli cəhətlər nədən ibarətdir?

 

– Mən belə hesab edirəm ki, ölkələrimiz arasında oxşar və fərqli cəhətlər çoxdur. Həm Yaponiya, həm də Azərbaycan müasirliyi aktiv şəkildə inkişaf etdirməklə bərabər, həm də mühafizəkarlıqları ilə seçilən dövlətlərdir. Təkcə Tokyo və Bakı şəhərlərinin müqayisəsini aparmaq yetərlidir. Bu iki şəhəri görmək kifayət edir ki, oxşar və fərqli cəhətlər gözlərimiz önündə canlansın. Bakı və Tokyo öz müasirlikləri ilə göz qamaşdırdıqları kimi qədimi, zəngin tarixi abidələri ilə də diqqət çəkirlər.

Mətbəxlərimiz arasında kifayət qədər fərqlər mövcuddur. Azərbaycanda daha çox yağlı və duzlu yeməklərə üstünlük verilir. Yaponiyada isə dietik tərkibli, sağlam qidalar əsas təşkil edir. Bu da onların uzunömürlü olmalarının bir sirri kimi qəbul edilə bilər.

– Yapon dostlarınız varmı?

 

– Yaponiyada yaşadığıma görə, təbii olaraq dostlarım arasında yaponlar daha çoxdur. Onların əksəriyyətini isə kiçik və orta sahibkarlar təşkil edir. Eyni zamanda əsasən Asiya ölkələrindən olmaqla, dünyanın əksər ölkə və regionlarından olan tələbələrlə xoş münasibətlərim vardır.

– Onlarla nə barədə müzakirə aparırısınız?

 

– Yaponiyalı dostlarımla daha çox Yaponiyada Azərbaycanın tanıtımı, lobbiçilik fəaliyyəti, biznes əlaqələrimizin yaradılması və inkişafı, şəhərlərimiz arasında qardaşlaşma və əməkdaşlıq layihələri haqqında müzakirələr aparır və layihələr hazırlayır, həyata keçiririk.

– Yapon xanımı əcnəbilərlə evliliyə üstünlük vermir. Siz bunu hiss etdinizmi?

 

– Düzünü desəm, yapon xanımlarda xaricilərə qarşı bir ayrı sevgi gördüm. Ətrafımda olan xarici vətəndaşlar arasında yapon xanımlarına üstünlük verən və onlarla ailə həyatı quranlar da kifayət qədərdir. Yaponiyalı xanımlar evləndikdən sonra evdar qadın olmağa və övlad böyütməyə meylli olduqlarından xarici vətəndaşlar arasında müsbət rəyə malikdirlər. İran azərbaycanlıları arasında yaponiyalı xanımlarla evli olanlar daha çoxdur. Son illər Yaponiyada beynəlxalq nikahların sayı da gözə çarpacaq dərəcədə artmışdır. Əlbəttə, xarici vətəndaşlar arasında sadəcə olaraq Yaponiyada qalmaq xatirinə, viza xatirinə yaponiyalı xanımlarla evlənənlər də az deyil və bu bir növ sosial problemə çevrilməkdədir. Bunun qarşını almaq məqsədilə Yaponiyada hüquqi müstəvidə müəyyən işlər görülməkdədir.

Bilirsiz, Yaponiyada sonsuzluq problemi də vardır. Cəmiyyətdə yaşlanma gedir. Yaşlı nəslin sayı artır. Əksinə, uşaqların, gənclərin sayı azdır. Əhali sayı azalmaqda davam edir. Bu da bir növ xarici nikahların sayına təsir göstərən amil ola bilər.

 

Qafar AĞAYAEV


Mətnin əslini aşağıdakı linkdən oxuya bilərsiniz.

http://modern.az/az/news/107065/#gsc.tab=0

 

20160616_215439.jpg
2016-cı il İyun ayının 16-da Yaponiyalı biznesmenlərlə birlikdə Yaponiya-Azərbaycan Əməkdaşlıq Assosasiyası təsis edilmişdir. Xatirə şəkli. Məkan: Nişiazabu, Tokyo şəhəri
Həmrəylik günü 2
Dünya Azərbaycanlılarının Həmrəylik Günü haqqında 2015-ci il Dekabr ayının 30-da canlı efirdə çıxış edərkən. Ropponqi, Tokyo şəhəri
IMG_1570
2015-ci il Fevral ayının 1-i. Sapporo şəhərində “Sapporo Beynəlxalq Qar Fiqurları Festivalı”nda Azərbaycanın təmsil olunması. Qız Qalası və qarşısında milli geyimli həmvətənlərimizin qardan maketləri hazırlanmışdır. 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA2015-ci il Dekabr ayının 19-u. Hokkaydo Universitetinin Clark zalında “Beynəlxalq Mədəniyyət Festivalı”nda Azərbaycan təmsil olunmuşdur.

 

_DSC0473
Qız Qalası və milli geyimlərimizin qardan olan statyusunun tam hazır forması 2015 Fevral ayı

 

Yaponiyada elmi məqaləm Azərbaycan mediasında [Fotoreportaj]

 

wp-1461192464782.jpeg

 

wp-1461192481708.png

 

wp-1461192470018.png

ABŞ-da Dağlıq Qarabağla çıxışım Azərbaycan Mediasında {FOTOREPORTAJ}

  1. Azərbaycan Respublikasının Diasporla İş Üzrə Dövlət Komitəsinin elektron ünvanı:

    http://diaspora.gov.az/index.php?options=news&id=11&news_id=3526

wp-1461177623449.png

 

2. Yeni Azərbaycan Partiyasının rəsmi elektron ünvanında:

http://www.yap.org.az/az/view/news/12709/absh-da-beynelxalq-elmi-konfransda-azerbaycanli-doktorantin-dagliq-qarabagla-bagli-meruzesi-dinlenilib

 

wp-1461177615833.png

 

3. 525-ci qəzetin rəsmi elektron ünvanında:

http://525.az/site/?name=xeber&news_id=55477

 

wp-1461177632321.png

 

4. Səs İnformasiya Agenliyinin rəsmi elektron ünvanında:

http://sia.az/az/news/social/539169-abs-da-azerbaycanli-doktorantin-meruzesi-dinlenilib

wp-1461177653373.png

5. Azərbaycan Dövlət İnformasiya Agentliyinin rəsmi elektorn ünvanında:

http://azertag.az/xeber/ABS_da_beynelxalq_elmi_konfransda_azerbaycanli_doktorantin_Dagliq_Qarabagla_meruzesi_dinlenilib-943711

wp-1461177658373.png

6. Qarabağ Azadlıq Təşkilatının rəsmi elektron ünvanında:

http://qat.az/index.php/ekhplore/garabagh-zhundaeliyi/10955-absh-da-beynaelkhalg-elmi-konfransda-azaerbaydzanl-doktorant-n-daghl-g-garabaghla-maeruzaesi-dinlaenilib

wp-1461178352270.png

7. 525-ci qəzetin 19 Aprel 2016-ci il tarixli sayında.

525 Dağlıq Qarabağ aprel 2016

Həmyerlimizin elmi məqaləsi Yaponiyanın elmi jurnalında

Yaponiyanın sərhəd araşdırmaları ilə bağlı məşhur “Japan Border Review” elmi jurnalında həmyerlimiz, Hokkaydo Universitetinin doktorantı, Hokkaydo Universitetinin Xarici Tələbələr Assosasiyasının prezidenti Əlibəy Məmmədovun yapon dilində yazdığı 28 səhifəlik elmi məqaləsi dərc olunub.

Ümumi 189 səhifədən ibarət olan elmi jurnalın 137-164-cü səhifələrini həmyerlimiz Əlibəy Məmmədovun elmi məqaləsi bəzəyir.

Elmi jurnalda Amerikanın Kaliforniya Universitetinin dünya səviyyəli professoru, siyasi-coğrafiyaşünas John Agnew, Yaponiyanın məşhur hüquq elmləri üzrə professorları Kavakubo Fuminori, Maeda Yukiko kimi şəxslər öz elmi məqalələri ilə çıxış ediblər. Elmi jurnalda yer alan yeganə doktorant tələbə isə məhz həmyerlimizdir.
Ə.Məmmədov qeyd edib ki, dünya səviyyəli elm adamları, professorlarla eyni jurnalda yer almaq böyük bir uğurdur və bu həmyerlimizi yeni-yeni uğurlara həvəsləndirən əsas amillərdəndir.

“Japan Border Review” elmi jurnalının baş redaktoru Hokkaydo Universitetinin professoru, sərhəd araşdırmaları elmində (Border Studies) Yaponiyada bir nömrəli elm adamı hesab edilən İvaşita Akihirodur. İ. Akihiro həm də dünya səviyyəli elmi konfrans hesab edilən, hər il dünyanın müxtəlif ölkələrindən yüzlərlə elm adamının qatıldığı Sərhəd Araşdırmaları Assosasiyasının (Association for Borderland Studies) hazırkı prezidentidir.

Sevindirici hal ondan ibarətdir ki, həmyerlimiz Ə.Məmmədovun elmi rəhbəri də məhz İvaşita Akihirodur. Ə. Məmmədov professor İvaşita Akihironun elmi rəhbərliyi altında 2015-ci ildə magistr işini (“Cənubi Kuril adaları problemi və İctimai Rəy” mövzusunda) yazdıqdan sonra, doktorantura pilləsinə irəliləmiş və burada “Dağlıq Qarabağ problemi” ilə “Cənubi Kuril adaları problemi”-nin müqayisəli təhlilini aparır.

Sərhəd araşdırmaları, Konfliktologiya elminə böyük marağı olan Ə.Məmmədovun 2016-cı il Mart ayının 30-da nəşr olunmuş “Japan Border Review” elmi jurnalı üçün yazdığı elmi məqalənin adı “Cənubi Kuril Adaları ilə bağlı Keçmiş Yaponiyalı Ada Sakinlərinin Düşüncələri” olub.

Əlibəy Məmmədovun elmi məqaləsində qeyd olunmuş əsas məqamları diqqətinizə çatdırırıq.

Öncə Yaponiya və Rusiya arasındakı ərazi problemi haqqında qısa giriş verdikdən sonra Ə. Məmmədov sırf öz orijinal işi haqqında geniş məlumat verib.

Həmyerlimiz elmi məqaləsində qeyd edib ki, son 10 ildə həyata keçirilmiş Cənubi Kuril adaları ilə bağlı elmi təhqiqatlarda, bu adalarda yaşamış orta yaş həddi 80 hesab edilən keçmiş ada sakinlərinin düşüncələri və mövqeləri kifayət qədər nəzərə alınmayıb. Bu səbəbdən həmyerlimiz məhz bu problemi aradan qaldırmaq məqsədilə yaponiyalı keçmiş ada sakinləri ilə anket üsulu ilə sorğu keçirtmək qərarına gəlmiş və bunun nəticələrini elmi cəhətdən təhlil edib. Bu işdə həmyerlimizə Cənubi Kuril Adalarının Keçmiş Ada Sakinləri Birliyinin (Chishima Renmei) idarə heyəti yaxından yardım etmişdir. Sorğu 2014-cü ilin sentyabr ayında həyata keçirilib. Sayı sürətlə azalmaqda olan keçmiş ada sakinlərindən 80 nəfər bu sorğuda iştirak edib. 49 nəfərdən cavab alınıb.

Sorğu Yaponiyanın Hokkaydo adasının Sapporo və Nemuro şəhərlərində keçirilib. Suallar (cəmi 20 sual) həmyerlimiz tərəfindən hazırlanıb. Ada Sakinlərinin Birliyi tərəfindən anketlər ada sakinlərinin evlərinə göndərilmiş və geri toplanıb. Sonra həmyerlimiz tərəfindən nəticələr tam analiz edilib.

Əlibəy Məmmədovun həyata keçirtdiyi sorğunun nəticələri onu göstərib ki, keçmiş ada sakinlərindən 84 faizi Cənubi Kuril adalarının hamısının (İturup, Kunaşir, Şikotan, Habomai) onlar üçün əhəmiyyətli olduğunu qeyd ediblər. Onlardan sadəcə 14 faizi Yaponiya hökümətinin Rusiyaya qarşı olan siyasətini dəstəklədiyini bildirib. 65 faiz isə tam əksinə Yaponiya hökümətinin bu siyasətinə qarşı çıxıb. Eyni zamanda cavab verənlərdən 74 faizi Yaponiya hökümətinin “Cənubi Kuril adaları ilə bağlı siyasətini” dəstəkləmədiyini ifadə edib. Bu rəqəmin kifayət qədər böyük mənaya sahib olduğunu vurğulan Ə. Məmmədov bildirib ki, Cənubi Kuril adaları ilə bağlı Yaponiya hökümətinin siyasətinin keçmiş ada sakinləri tərəfindən dəstəklənməməsi hökümət üçün çox mənfi haldır. İctimai rəylə hökümət arasında fikir ayrılığının olması heç də ürəkaçan bir mənzərə deyil.

25 faiz ümid edib ki, problemin həlli realdır. 24 faiz inandığını bildirib ki, Yaponiya və Rusiya liderləri arasında inam hissinin formalaşdırılması məsələnin həllinə əhəmiyyətli təsirini göstərə bilər.

Sorğuda iştirak edənlərdən sadəcə 39 faizi Yaponiya hökümətinin bütün adaların geri qaytarılması prinsipini dəstəklədiyini ifadə edib. 47 faiz isə tam əksinə bu siyasəti dəstəkləmədiyini bildiriblər. Keçmiş ada sakinlərindən sadəcə 49 faizi bu adalara geri qayıdıb yaşamaq istədiyini qeyd edib. Orada yaşaya bilməyəcəklərinə səbəb kimi isə yaşam şəraitinin aşağı səviyyədə olmasını və yaşları ilə əlaqədar get-gəlin asan olmadığın,ı eyni zamanda yaşayışlarını Yaponiyanın digər böyük şəhərlərində qurduqlarını, indən sonra geri qayıdıb nə edəcəklərini bilmədiklərini və s misal gətiriblər.

78 faiz bildirib ki, onlar bu ərazilərdə ruslarla birlikdə yaşamağa hazırdırlar. Adi rusların heç bir günahlarının olmaması və artıq 70 illik bir uzun müddətdə bu ərazilərin orada yaşayan ruslar üçün də vətənə çevrildiyini qeyd etməklə böyük anlayış nümayiş etdiriblər.

Sonda həmyerlimiz vurğulayıb ki, hazırkı şərtlər altında Yaponiya və Rusiya arasında olan ərazi problemini həll etmək çox qəliz məsələdir. Yaponiya hökümətinin apardığı siyasətlə, keçmiş yaponiyalı ada sakinlərinin mövqelərində kifayət qədər fərqlər mövcuddur. Belə bir təsəvvür yaranır ki, keçmiş yaponiyalı ada sakinlərinin ərazi problemində tutduqları mövqe, Yaponiya hökümətinin tutduğu mövqedən daha aydın və realdır. Bütün bunları və digər faktları nəzərə almaqla həmyerlimiz sonda qeyd etmişdir ki, artıq Yaponiya höküməti olaraq bütün 4 adanın geri qaytarılmasını Rusiyadan tələb etmək mənasız və lazımsız bir iddia olardı.

Ə.Məmmədov problemin həlli üçün real variantın aşağıdakı kimi olduğunu düşünür.

Yaponiya Rusiyanın təklif etdiyi iki adanın Şikotan və Habomai ilə razılaşır və əvəzində dəniz ərazisinin 50-50-yə bölünməsini tələb edir. Həmyerlimizin fikrinə görə rəsmi Yaponiya və keçmiş ada sakinləri üçün quru ərazidən daha çox dəniz ərazisi daha əhəmiyyətlidir. Bu ərazilər dəniz məhsulları ilə zəngindir. Bu təklifə

Rusiya yox deməz, Yaponiya cəmiyyətində də böyük əks-səda doğurmaz.

Onsuz da Yaponiyada adi insanlar bu problemə maraq göstərmirlər.

Onu da qeyd edək ki, elmi jurnalda həmyerlimizin elmi məqaləsinin çapına icazə üçün təxminən 1 il vaxt tələb olunub. İlk öncə elmi rəhbəri, daha sonra elmi mərkəzdən olan daha bir professor uyğun bildikdən sonra gizli yoxlama üçün daha iki professor elmi işi yoxlamış və gizli səsvermə ilə qəbul ediblər.

Bundan sonra elmi jurnalın redaktorları tərəfindən daha bir neçə dəfə iş redaktə edilib və çapa hazır vəziyyətə gətirilib. Həmyerlimiz bildirmişdir ki, növbəti elmi işini Dağlıq Qarabağla bağlı yazmaqdadır. Yaponiyanın elm dünyasında Azərbaycanın tanınması böyük bir uğur olardı.

———————————————————————-

Qeyd: Məqalə 525-ci qəzetin 31 Mart 2016-cı il tarixli internet variantından götürülmüşdür.

2 Aprel 2016-cı ildə isə qəzet variantında çap edilmişdir.

http://525.az/site/?name=xeber&news_id=54216

 

alibay 1

Yaponiyada Azərbaycanın biznes mühiti diqqət mərkəzindədir – Fotoreportaj

Fevralın 27-də Yaponiyanın paxtaxtı Tokioda “KAONAGA Club”un sammiti təşkil olunub.

Tədbirdə 100-dən çox yaponiyalı biznesmen iştirak edib. Fəxri qonaq kimi Yaponiyadan tanınmış iqtisadçı, “Cross Border Club”un prezidenti İşida Kazuyasu, Azərbaycandan isə Yaponiyanın Hokkaydo Universiteti Xarici Tələbələr Assosasiyasının prezidenti, doktorant tələbə Əlibəy Məmmədov dəvət olunub.

“KAONAGA Club”un prezidenti Kanayama Yoşinobu sammitin əsas prioritetləri, onların maraq dairəsində olan ölkələr və şəhərlər haqqında məlumat verib. Əsas diqqət isə məhz Azərbaycana yönəldilib.

Azərbaycanda dəfələrlə olduğunu qeyd edən K.Yoşinobu bildirib ki, martın 8-də yenidən Azərbaycana səfər edəcəklər: “Ümidvarıq ki, yaratdığımız xoş əlaqələr gələcək biznes əlaqələrimizə də öz müsbət təsirini göstərəcək”.

Fəxri qonaq Kazuyasu İşida isə son 3 ildə 12 dəfə Azərbaycana səfər etdiyini və özü ilə birlikdə təxminən 350 nəfər yaponiyalı iş adamını Azərbaycana apardığını deyib. O qeyd edib ki, artıq müəyyən sahələrdə kiçik və orta sahibkarlar Azərbaycanla uğurlu və davamlı biznes əlaqələri qurmaqdadırlar. Azərbaycanın çox zəngin bir dövlət olduğunu vurğulayan K.İşida bildirib ki, bu ölkənin gələcək biznes həyatı çox parlaqdır: “Çinlilər və koreyalılar Azərbaycanla biznesdə kifayət qədər böyük uğurlar qazanmağa başlayıblar. Amma insanlar üçün Yaponiya keyfiyyəti və standartı hələ də əvəzolunmaz olaraq qalır. Bu səbəbdən nə qədər ki, gec deyil, vaxtında Azərbaycanla biznes əlaqələrini qurmaq və möhkəmləndirmək lazımdır”.

Həmyerlimiz Əlibəy Məmmədov isə Azərbaycanın siyasi həyatı və biznes mühiti mövzusunda ətraflı çıxış edib. O bildirib ki, Azərbaycan həm coğrafi, həm də geosiyasi baxımdan kifayət qədər uğurlu bir mövqedə qərarlaşıb. Azərbaycan təbii sərvətlərlə zəngin dövlətdir. Bugün məhz təbii sərvətlərdən gələn iqtisadi qüdrət hesabına, Azərbaycan Cənubi Qafqaz regionunun lider dövlətinə çevrilməklə yanaşı, beynəlxalq enerji təhlükəsizliyinə öz töhvəsini verməkdədir”.

Azərbaycan hüquqi bir dövlət olduğunu vurğulayan Ə. Məmmədov bildirib ki, 1995-ci ildə qəbul edilən Konstitusiyaya əsasən, Azərbaycanda din və dövlət bir-birindən ayrıdır. Ölkə əhalisinin böyük qismi müsəlman olsa belə, digər dini azlıqların da azad və firəvan şəkildə yaşayıb, fəaliyyət göstərdiyini qeyd edən həmyerlimiz bildirib ki, Azərbaycan sözün həqiqi mənasında əsl toleyrantlıq nümunəsidir.

Ə.Məmmədov onu da vurğulayıb ki, Azərbaycanın biznes mühiti kifayət qədər əlverişlidir: “Xalqımız üçün Yaponiya keyfiyyəti, məhsulları çox önəmlidir və yüksək qiymətləndirilir. Yaponiyanın Azərbaycanda olduqca müsbət imici mövcudddur və bu qarşılıqlı anlaşmalar üçün çox vacib şərtlərdən biridir”.

Tədbirin sonunda isə ümumi müzakirə təşkil olunub və iştirakçıların sualları cavablandırılıb.

Qeyd edək ki, ötən il yaradılan “KAONAGA Club”un qarşısında duran əsas prioritet məsələ Yaponiyanın kiçik və orta sahibkarlığının inkişafı məqsədilə xarici ölkələrlə sağlam və davamlı biznes əlaqələri qurmaqdan ibarətdir.

Ceyhun ABASOV

 

 

Kim olmaq istəyirsən? Axmaq yoxsa Qalib?

Kim olmaq istəyirsən? Axmaq yoxsa Qalib?

Güclü rəqiblərə necə qalib gəlmək olar?

Bunun yollarını heç axtarmısanmı? Bu haqda heç düşünmüsənmi?

Məğlub olmaqdan qorxursan? Qələbə qazanmaqdan qorxursan?

Birinci olmaqdan qorxursan? Axırıncı olmaqdan qorxursan?

Qorxaraq sən heç zaman qalib ola bilmərsən. Qorxularına qalib gələ bilmərsən.

Qorxunun üzərinə getməlisən. Onu məhv etməlisən yoxsa o səni məhv edəcək. O hər zaman hazırlıqlıdır? Bəs sən necə?

Öz üzərində işləyirsənmi? Dayanmadan, durmadan məşğul olursanmı?

Kimsən sən? Qorxaq? Axmaq yoxsa Qalib?

İşlə öz üzərində. Dayanmaq olmaz. Durmaq olmaz. Dincəlmək olmaz. Sənin istirahətin olmamalıdır.

Məğlubiyyətdən qorxursan?

Qətiyyən qorxma. Qoy sənə qalib gəlsinlər gücləriylə, texnikalarıyla, təcrübələriylə, vəzifələriylə. Amma iradələriylə deyil. İradənin məğlub olmasına imkan vermə.

Texnikaya, təcrübəyə, gücə, vəzifəyə öz üzərində işləməklə hər zaman nail ola bilərsən.

Amma iradənin məğlub olmasına qətiyyən imkan vermə. Təslim olma. Qoy səni vursunlar, döysünlər, məğlub etsinlər, şanslarını əlindən alsınlar, üzünə gülüb ayağının altını qazsınlar. Amma qətiyyən təslim olma. İradənə güvən. İradənlə qalib gəl. Ruhi gücünü göstər. Ruhu gücünlə qalib gəl.

İradən varsa, bu həyatda istənilən məqsədə çata bilərsən. Hətta ağlına belə gətirmədiyin yerlərə gələ bilərsən. Sadəcə özünə güvən, iradənə güvən, dayanmadan öz üzərində işlə, durma, dayanma, sənin istirahətin olmamalıdır. Bacardığın qədər çox irəli get. Durma, dayanma, daha da irəli get. Səni yıxmağa çalışacaqlar, şanslarını əlindən almağa çalışacaqlar. Amma durma, təslim olma. Daima irəli.

Bu həyatda istəyin nədir? Kimsən sən? Kimin üçün və ya nə üçün vuruşursan? Nə əldə etmək istəyirsən?

Diqqətini cəmlə, prioritetlərini təyin elə, lazımı və həlledici ana özünü hazırla, özünə güvən və sən qarşısıalınmaz olacaqsan.

Əlibəy Məmmədov

14 Fevral 2016

Tokyo

IMG_0879

Azərbaycan ikinci dəfə Sapporo Beynəlxalq qar fiqurları festivalında təmsil olunacaq

Tokio, 1 fevral, AZƏRTAC

Azərbaycan Yaponiyanın Sapporo şəhərində keçirilən 67-ci Beynəlxalq qar fiqurları festivalında ikinci dəfə təmsil olunacaq.

IMG_4559

Bu barədə AZƏRTAC-ın Yaponiyadakı bürosuna Hokkaydo Universiteti Əcnəbi Tələbələr Assosiasiyasının prezidenti Əlibəy Məmmədov məlumat verib. Universitetin doktorantı olan həmyerlimiz bildirib ki, məqsəd Azərbaycanı Yaponiyada daha yaxından tanıtmaqdır.

Festival barədə məlumat verən Ə.Məmmədov qeyd edib ki, 67-ci dəfə təşkil edilən festival yalnız Yaponiyada deyil, bütün dünyada populyarlığı ilə seçilən qış tədbirlərindəndir. Hər il bu festivalı yerli sakinlərlə yanaşı, xarici ölkələrdən gəlmiş iki milyondan artıq insan ziyarət edir.

Azərbaycanı Uzaq Şərqdə geniş təbliğ etmək baxımından bu festivalın möhtəşəm bir imkan olduğunu vurğulayan Ə.Məmmədov Hokkaydo Universiteti Əcnəbi Tələbələr Assosiasiyasının prezidenti olaraq, onun vətəndaşı olduğu ölkənin müxtəlif simvollarının, nağıl qəhrəmanlarının obrazlarından ibarət kompozisiyanın quraşdırılması hüququna malik olduğunu qeyd edib. Bu səlahiyyətindən istifadə edən həmvətənimiz 2014-cü ildə ilk dəfə belə təşəbbüslə çıxış edib və ötən il ölkəmiz festivalda qədim Qız qalası və qardan düzəldilmiş milli geyimli insan fiqurları ilə təmsil olunub. Bu dəfə isə Azərbaycanın məşhur memar Zaha Hadidin müəllifi olduğu, nadir memarlıq nümunəsi sayılan Heydər Əliyev Mərkəzi ilə təmsil olunması barədə Ə.Məmmədovun təklifi təşkilatçılar tərəfindən maraqla qarşılanıb.

Ə.Məmmədov vurğulayıb ki, ötən il Qız qalası, bu il isə Heydər Əliyev Mərkəzinin qar fiqurlarının yaradılması təklifi ilə çıxış etməsində məqsəd, yaponlar və xarici turistlər arasında Azərbaycan, onun tarixi, mədəniyyəti haqqında təsəvvür yaratmaqdan, xalqımızın ümummilli lideri Heydər Əliyev barədə məlumat verməkdən ibarətdir.

Yanvarın 31-də, hündürlüyü 4, eni 3 metr olacaq qar fiqurunun hazırlanması ərəfəsində Hokkaydo Universitetinin əcnəbi tələbələri, “Sapporo Ohdori Lions Club”ın fəxri üzvləri və şəhər ictimaiyyətinin nümayəndələrinin iştirakı ilə “Tokyo Dome Hotel Sapporo” otelində Azərbaycanın festivalda təmsil olunması ilə bağlı ziyafət təşkil olunub.

Tədbirdə “Sapporo Ohdori Lions Club”ın prezidenti Oya Ryusuke, sabiq prezident Yamada Masayuki və Əlibəy Məmmədov Azərbaycan haqqında çıxış ediblər.

Azərbaycanın ikinci dəfə festivalda iştirak edəcəyini xatırladan O.Ryusuke bunun çox sevindirici hal olduğunu bildirib.

Y.Masayuki isə ötən il Azərbaycanın festivalda təmsil olunmasından sonra təşkilatçıların ünvanına ölkəmizlə bağlı çoxlu sualların daxil olduğunu bildirib. Vurğulayıb ki, bu, festivalın Azərbaycanın Yaponiyada tanınmasına böyük töhfə verdiyini bir daha təsdiq edir.

Tədbirdə çıxış edən Ə.Məmmədov qeyd edib ki, festivalda təmsil olunmaq bir tərəfdən Azərbaycanın bu Gündoğar ölkədə tanınmasında mühüm rol oynayırsa, digər tərəfdən iki dost xalq arasında əlaqələrin inkişafına mühüm töhfələr verir.

Həmin gün “Sapporo Ohdori Lions Club”ın üzvləri, Hokkaydo Universiteti tələbələri və məktəblilərin iştirakı ilə Heydər Əliyev Mərkəzinin qar variantının düzəldilməsinə başlanılıb.

Vüqar Ağayev

AZƏRTAC-ın xüsusi müxbiri

Tokio

© Materiallardan istifadə edərkən hiperlinklə istinad olunmalıdır

http://azertag.az/xeber/923232

IMG_2633

IMG_4617

IMG_2705

「アゼルバイジャン人が誇りに思うべき歴史としての「黒い一月事件」」

WITV生放送。「アゼルバイジャン人が誇りに思うべき歴史としての「黒い一月事件」」について話しました。
Azerbaycanlilarin qehremanliq sehifelerinden biri olan 20 yanvar hadiseleri ile bagli Yaponiyanin internet televiziyasinda canli efirde chixish etdik.

Alibay 20 yanvar

WITVの2015年最後の生放送のテーマは「全アゼルバイジャン人連帯の日」についてでした

2015年WITVでは「アゼルバイジャン」ネタを数多く放送してきました。
そして2015年最後の放送ではアゼルバイジャンの国民の休日について解説しています。

日本にも「あってもいいかも!」といった趣旨の休日や、アゼルバイジャンならではの休日もあって「やっぱ、世界は広いな…」と感じさせてくれる内容です。

【出演】
石田 和靖(WITV総合プロデューサー)
アリペイ マムマドフ(北海道大学留学生協議会会長 博士課程)

以下のリンクから動画も見れます:

http://www.worldinvestors.tv/1630/

 

Həmrəylik günü 2

Hemreylik günü 1

 

新年あけましておめでとうございます

旧年中は大変お世話になりました。心より感謝申し上げます。
アリベイにとって、2015年はとても飛躍的な年となりました。北海道大学におき修士課程を無事修了し、博士課程に進むことができました。また、同大学留学生協議会会長(2期目)に当選し、留学生と大学、企業、札幌市民を繋ぐ役割を果たすことができました。
さらに、日本で活躍するアゼルバイジャン人として様々な場面で自国について語る機会を提供していただき、アゼルバイジャンにおいても幾度となくマスコミに取り上げていただきました。
わずかではありますが、これら一定の成果をあげることができたのも、皆様のご協力があったからに他なりません。
昨夏には愛する女性と結婚をし、健全な家庭づくりの努力をしてきました。今年は家事や育児でも忙しくなるのでしょうか……
それでは、本年も何卒よろしくお願いいたします。

2016年元旦

7B4A6384
2015年7月、バクーにて
V38B0597
2015-ci il Iyul ayı, Bakı

Azərbaycan Yaponiyada keçirilən Beynəlxalq Mədəniyyət Festivalında təmsil olunub

Yaponiyanın Hokkaydo Universitetində keçirilən Beynəlxalq Mədəniyyət Festivalında  Azərbaycan yüksək səviyyədə təmsil olunub. Hər dəfə yeni il ərəfəsində Hokkaydo Universiteti Xarici Tələbələr Assosasiyasının (HUISA – Hokkaido University International Students Association) təşkilati dəstəyi və sponsorluğu ilə keçirilən festivalda ölkəmizin təmsilçiləri  Hokkaydo Universiteti Xarici Tələbələr Assosasiyasının prezidenti, doktorant tələbə Əlibəy Məmmədov və bu universitetin Biznesin İdarəsi və Menecement fakültəsində magistr təhsili alan Qabil Əliyev olub.

Əlibəy Məmmədovbildirib ki, bir-birindən gözəl, möhtəşəm çıxışları izləmək üçün hər il yüzlərlə insan festivala qatılır, Sapporo şəhər rəhbərliyinin yüksək vəzifəli şəxsləri və şəhər ziyalıları festivalı izləməyə gəlir. Bu dəfəki festivalda təmsil olunan ökələrin  milli rəqsləri və milli musiqiləri daha çox diqqət çəkib.

Tədbirin təşkilatı işləri ilə məşğul olan Əlibəy Məmmədov festivalda Azərbaycan rəqsləri, digər təmsilçimiz Qabil Əliyev isə Azərbaycan musiqisi haqqında geniş çıxış edib. Azərbaycan musiqisinin köklərinin qədim dövrlərə dayandığı bildirilib. Qobustanda qayaüstü rəsmlərdən (yallı-rəqs) başlayaraq Azərbaycanda melodiya və ritm zənginliyi ilə fərqlənən çox sayda mahnılar,  “Kitabi-Dədə Qorqud” dastanından bizə gəlib çıxan qopuz, saz, aşıq sənəti, xalq musiqisi haqqında məlumat verilib. Azərbaycanlı tələbələrin çıxışları Azərbaycanın xalq artisti Çingiz Mehdiyevin ifasında “Qaval daşı”, Mənsum İbrahimovdan “Səni qəmli görəndə”, Alim Qasımov və Fərqanə Qasımovanın muğamla sintez şəklində ifa etdiyi “Say it right (Nelly Furtado)” mahnıları ilə müşayiət olunub. Daha sonra “Yenilməz batalyon” filminin musiqisi barədə məlumat verən Q.Əliyevin bu musiqini canlı ifa etməsi izləyicilərdə xüsusi maraq oyadıb.

Sonda iştirakçılara sertifikatlar və pul mükafatları  təqdim edilib.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Yaponiyanın Hokkaydo Universitetində keçirilən Beynəlxalq Mədəniyyət Festivalında Azərbaycanı təmsil edərkən, 19 dekabr 2015-ci il

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Mənbələr:

http://diaspora.gov.az/index.php?options=news&id=11&news_id=3368

http://salamnews.org/az/news/read/201625

http://az.trend.az/azerbaijan/society/2473042.html

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Yaponiyada keçirilən Beynəlxalq Mədəniyyət Festivalında Azərbaycan musiqisi səslənib

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Yaponiyanın Hokkaydo Universitetində keçirilən Beynəlxalq Mədəniyyət Festivalında, 19 dekabr 2015-ci il

Tokio, 23 dekabr, AZƏRTAC

Yaponiyanın Hokkaydo Universitetində keçirilən Beynəlxalq Mədəniyyət Festivalında (International Cultural Festival 2015) Azərbaycan da təmsil olunub. Ənənəvi olaraq hər il təşkil olunan festival yeni il ərəfəsində Hokkaydo Universiteti Əcnəbi Tələbələr Assosiasiyasının (HUISA) təşkilati dəstəyi ilə reallaşıb.

HUISA-nın prezidenti, doktorant tələbə Əlibəy Məmmədov AZƏRTAC-ın Yaponiyadakı xüsusi müxbirinə bildirib ki, hər il təşkil olunan festivalda bir-birindən gözəl çıxışları izləmək üçün yüzlərlə insan qatılır. Bu ilki festival isə Sapporo şəhər meriyasının nümayəndələrinin və şəhər ziyalılarının onu izləməyə gəlməsi ilə daha da yaddaqalan olub. Müxtəlif ölkələri təmsil edən tələbələr milli geyimlərində milli rəqsləri və musiqi nömrələrini nümayiş etdiriblər.

Universitetdə təhsil alan həmyerlilərimiz də festivalda Azərbaycan rəqslərini təqdim ediblər. Azərbaycanın “Naz eləmə” rəqsi barədə iştirakçılara ətraflı məlumat verilib, rəqsin video görüntüsü nümayiş olunub. Çıxış bitdikdən sonra bir çox tamaşaçılar Azərbaycan rəqsləri ilə bağlı maraqlarını ifadə ediblər.

Universitetin biznesin idarəolunması və menecment fakültəsinin magistr tələbəsi Qabil Əliyev tamaşaçılara Azərbaycan musiqi sənəti haqqında ətraflı məlumat verib. Azərbaycan musiqisinin köklərinin qədim dövrlərə gedib çıxdığını qeyd edən həmyerlimiz bildirib ki, Azərbaycanda melodiya və ritm zənginliyi ilə fərqlənən çoxlu sayda xalq mahnıları var. Tamaşaçılara UNESCO-nun qeyri-maddi mədəni İrs siyahısına daxil edilmiş muğam sənəti barədə də ətraflı məlumat verilib.

Azərbaycanın xalq artisti Çingiz Mehdiyevin ifasında “Qaval daşı”, Məsum İbrahimovun ifasında “Səni qəmli görəndə”, Alim Qasımov və Fərqanə Qasımovanın muğamla sintez şəklində ifa etdiyi “Say it right (Nelly Furtado)” mahnıları səsləndirilib.

Q.Əliyev 1965-ci ildə ekranlaşdırılmış Çar Rusiyasına qarşı qiyamı əks etdirən “Yenilməz batalyon” filminin musiqisi haqda məlumat verib və ekran əsərindəki mahnını canlı səsləndirib. Həmyerlilərimizin çıxışları izləyiçilər tərəfindən maraqla qarşılanıb.

Vüqar Ağayev

AZƏRTAC-ın xüsusi müxbiri

Tokio

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

http://azertag.az/xeber/Yaponiyada_kechirilen_Beynelxalq_Medeniyyet_Festivalinda_Azerbaycan_musiqisi_seslenib-913553

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

PCS00015

WITV生放送[11月16日]の動画が公開されました。

今回はアゼルバイジャン入門編として、
北海道大学の留学生であり、日本企業とアゼルバイジャンを繋ぐさまざまな活動に従事し­いるアリペイ氏を招いて、
アゼルバイジャン基本情報をいくつかお届けします。
アゼルバイジャン第一歩はこの動画から。

【出演】
石田 和靖(WITV総合プロデューサー)
アリベイ マムマドフ(北海道大学留学生協議会会長 博士課程)

 

WorldInvestorsTV:

http://www.worldinvestors.tv/1298/

Youtube:

なぜ日本なのか。なぜ日本語を選んだのか。なぜ北大なのか。

なぜ日本なのか。なぜ日本語を選んだのか。なぜ北大なのか。

 日本に来てから3年半近くが経ちました。2012年4月2日より、北の大地で自らの人生を送っています。最初の1年間は、日本トップレベルの大学である北海道大学の研究生として滞在しました。その後修士課程のための試験を受け、合格したため、日本留学が2年延長され、現在は、博士課程で研究(研究テーマ:「北方領土問題とナゴルノ・カラバフ紛争の比較」)を続けており、また北海道大学留学生協議会の会長(二期目)も務めております。

今まで、周囲から「なぜ欧米ではなく、日本を選んだのか」、「なぜ英語やフランス語ではなく、日本語を選んだのか」、「なぜ北大なのか」とよく質問されます。今までは、その都度様々な回答をしてきましたが、この場をもって、その真相を明らかにしたいと思います。

V38B0597

私はモスクワ国立大学の卒業生である両親の間に生まれた、モスクワ生まれ、バクー育ちのアゼルバイジャン人です。両親ともに歴史の教師で、当然ながら家の中で歴史の話はよくありました。また家への来客には歴史に関わる人が数多くいましたし、母が塾もやっており、歴史を詳しく勉強したい高校生等が毎年数十人も家に来ていました。私自身も歴史が大好きで、高校2年の時、アゼルバイジャン全国の共和国大会で第二位に輝き、その証明書も受け取りました。母親は日本史についても、一定程度の知識を有しており、いろいろと教えてくれました。アゼルバイジャンの学校でも、世界史の中で日本史は学びますが、一番大きな問題は高校で教わるのが1603年(徳川家康)以降の日本史だけであるということです。つまり、アゼルバイジャンの生徒たちは1603年以前の日本の歴史については何も知らないのです。そもそも、アゼルバイジャンの学生の日本に対する関心は希薄でした。なぜなら、私が学生の時代に(今もそうだが)、英語のブームがあり、私の周りにいた生徒や若者たちは、こぞって英語を勉強し、ある程度語学能力を習得し、欧米への留学を目指していたからです。もちろんその中には将来的に欧米に残り、仕事もそこでしたいという気持ちを持った生徒たちも数多くいました。みんな英語勉学に必死だったのです。私の場合も、彼ら同様英語を勉強し、行く行くは欧米に行きたいという気持ちもありましたが、その半面個人的には、欧米よりもアジアに興味があり、また親近感も感じていました。アジアの中でも特に憧れの国が二つありました。中国と日本です。

時は流れ、2005年夏に大学に入学するための国家試験がありました。その時私は、国際関係学部に入学し、そこで日本(または中国)のことを勉強し、行く行くは外交官になりたいという希望を持っていました。私は当該試験で、良好な成績を取ることができましたが、希望する学部に入学するためには手が届かず、結果的にバクー国立大学の東洋学部日本語学科に入学することとなりました。そこで、私は日本語や日本文学、日本文化、日本史等をより詳細に勉強できる機会を持ったのです。また、私はアゼルバイジャンとアジア(特に日本)、ひいては世界をつなぐ架け橋の存在になりたかったのです。そのために、努力したかったのです。

とはいえ、大学生活の最初の2年間では、そこまで優秀な学生ではありませんでした。それゆえ、同級生からも「なぜ日本語学科を選んだの?」、「あなたなら日本語じゃなく歴史が向いている」など言われたり、意見されたりもしました。日本から派遣されていた日本語の女性の先生も私にはあまり注意を払って下さいませんでした。また高校時代に私のことが嫌いで、私に向かって「あなたには成功なんて無理だよ」と言い続け、私が国家試験にも落ちると思っていた(結果的に私は国家試験の英語で25問中21問正解という彼女の生徒よりも良い成績を得ることができたのだが)当時40代の女性の英語の先生がいましたが、彼女は、私が日本語を勉強し始めてからも、「アリベイって英語ですら分からないのに、日本語勉学はどうせ無理だ」とおっしゃっていました。また、大学入学後間もなく、私の家庭内でも問題が起きました。性格の不一致により、父と母が別居することになったのです。そして、私自身も初恋の女の子に振られ、彼女と別れることになりました。彼女のお父さんが友人の息子と結婚させたのです。さらに当時の私の家庭の経済状況もとても苦しいものでした。これらの理由により、私はどうしても勉強に集中できないでいたのです。また当時の私は、精神的にもとても弱かったのです。読書もあまりせず、映画ばかり観ていました。一日3本も4本も見て、そのままパソコンの前で寝てしまったこともよくありました。-まだ、子供だったしね-16〜18歳の学生にはわからないことも当然たくさんあったのです。少なくとも、これらが当時の私の自分に対する言い訳でもありましたし、誰にも言えない理由でもありました。

それでも、私はどうしても日本人の先生に学生として好かれたかったのです。他の誰よりも先生に注意を払っていただきたかったのです。

3年生になり、新しい日本人の先生が派遣されました。今回は、男性の方でした。渡辺先生です。渡辺先生にはじめてお会いしたとき、心が動きました。渡辺先生は文学を専門とされていたのですが、哲学にも明るく、彼の日本語の授業は哲学的な雰囲気で行われていました。彼はとても深かい思想の持ち主だったのです。渡辺先生は私の人生においてとても偉大な存在となりました。彼からは日本語の勉強だけでなく、人間の生き方、人生、やり直すことの重要性などについてもたくさん教わったのです。また、私に様々な本を推めて下さったり、日本人や日本の文化についても、個別に教えて下さりもしました。渡辺先生には、感謝の気持ちでいっぱいです。私が精神的に強くなったのも彼のおかげでした。学部3〜4年は私にとって勉学における飛躍的な年となったのです。あの時、渡辺先生に出会えたから、そして、努力したからこそ今のアリベイがあります。

私の日本語学習に多大な貢献をして下さった先生はほかにもいます。当時大学で日本語を教えていたアゼルバイジャン人のヤシャール先生です。3年生になり、ヤシャール先生から個別に日本語の授業を受けることになりました。当初はヤシャール先生も私のことをあまり期待していなかったでしょう。ヤシャール先生の2回目か3回目の授業のときのことでした。私のテストの結果を見た先生が以下のようにおっしゃいました。

「アリベイ、あなたは頭がいい。頑張れば優秀な学生になれる。そして大きな成功を成し遂げることも可能だ」

また、同級生と一緒の授業などでも、私が様々な質問に的確に答えると、先生が私の同級生に向かって以下のようにおっしゃいました。

「見てごらん。アリベイは知っているぞ」「アリベイだけが正しく回答したよ」……

これらのお言葉が私に好影響を与えてくれました。そして、私はいつも自分のことを信じ続けました。精神的につらいときも、いつも自分の心の中で太陽が燃え続けていました。自分さえ頑張れば、誰よりもよく勉強できる、誰よりもうまく日本語で話せると思っていました。

また、私は漢字の勉強にも夢中になり、学部3年生の頃に、漢字を一番よく知っている学生として、周囲から「歩く辞書」と呼ばれるようになりました。鳥肌が立ちました。私はできたと。さらに様々なところからオファーが来るようになり、セミプロレベルの通訳者として知られるようにもなりました。

しかし、私は2009年に軍隊へ派遣されることとなります。アゼルバイジャンは徴兵制なので、健康な男性は皆軍隊に行かなければならず、違反すると逮捕されてしまいます。ルールはとても厳しいのです。派遣から1年を経て2010年7月に軍隊を無事終了し、バクーに帰りました。しかしそのときには、私の日本語能力もさび付いていたのです。「もうアリベイは復活できない」、「もうアリベイには無理だ」という噂も広がりつつありました。でも、私には誰にも負けないという自信がありました。

私は何事も必ずやり遂げられると、常に思っていました。私は勉強を再開しました。2009年にアゼルバイジャンに派遣されていた森先生をはじめとするバクーに住んでいた日本人や関係者と良好な関係を築きました。そして1年後にバクーにある日本大使館で行われる試験に臨みました。試験は2つありました。

そして双方の試験に合格し、その結果、日本語の勉強を始めて以来、初となる日本上陸が可能となりました。日本語研修のために大阪へ行ったのです。そこには世界63カ国から66人が参加しており、彼らは自国で優秀な学生ばかりでした。2週間程度の短期間の滞在でしたが、とても素晴らしい体験でした。

その後、2012年4月からの北海道大学への留学が決まり、日本政府から奨学金もいただけることとなりました。しかし、留学先の大学を決断する際は悩みました。なぜなら、一番最初に私を受け入れる態勢を整えて下さったのが早稲田大学、その後が九州大学で、北大は一番遅かったからです。また、北大から頂いた受入れ内諾書の内容は、他の2校と比べ、最もシンプルで、アバウトなものでした。それに加え、北大の指導教員から来た一番最初のメールがとても厳しかったのです。私は誤って同じ内容のメールを二回送ってしまい、そのことでお叱りを受けました。「同じ内容のメールを二回も送るな!」と。びっくりしました。当時バクーにいた日本人の友達にも「いや、この先生だめだな」「早稲田か九大を選びな」と提案されました。でも、私はなぜか北大が気に掛かりました。なぜなら、北大の先生は私の研究に一番近い方でしたし、また個人的にも留学生やアゼルバイジャン人が多く集まる関東や関西から距離を置き、静かな環境の下、誰にも邪魔されず勉強をしたかったからです。2011年の8月になりました。今から4年前の話です。日本大使館から、「アリベイ、決断する時期が来たぞ」というメールが送られてきました。もう、第一希望大学を選ばないといけないと言われ、私は腹を決めました。北海道大学を第一希望大学にしました。

私は北海道大学の留学生になり、英語でも日本語でも話せるようになりました。日本語で修士論文まで書けるようになりました。最高に気持ちがよかったです。私は日本のトップレベルの大学の一つである北海道大学で修士号を取得し、博士課程まで進むことができました。そして、2015年現在、すでにアゼルバイジャン人の中で、もっとも日本語が堪能な人と言われるようになりました。そして、勉学だけでなく、様々な分野で成功するようになりました。2014年5月15日に、1700人以上の留学生が集う北海道大学の留学生組織である北海道大学留学生協議会の会長に当選し、2015年4月23日には再当選しました。様々な日本のビジネスマンとも親しくなり、様々な活動をすることができるようになりました。5年前には周囲の人々は「無理無理」と言っていたのです。でも、自分のことを信じ続け、行動し、努力することで、無理だと思われたことを実現させました。

最後になりますが、そもそも私がなぜ日本、日本語を選んだかというと、

  1. 歴史家の家族で生まれ育ったことと、母に日本史についていろいろと教えてもらったこと
  2. バクー国立大学で日本語や日本文化を勉強したこと、そしてアゼルバイジャン人には未知である日本をよりよく理解したかったこと
  3. 日本語を手段として、日本とアゼルバイジャンをつなぐ架け橋の存在になりたかったこと

以上、私の日本語勉学における苦しみなどについての記事になりますが、まだまだ修正の余地があります。今は物事が変わっていて、当時見えてこなかったことなどもいろいろと見えてきているので、今までの経験を生かして、日本とアゼルバイジャンを繋げていきたいと思っています。

アリベイ・マムマドフ

2015年8月26日

北海道大学にて

1 May, Uşaqlıq xatirələrim

(1 May 2014, Facebook accauntumdan köçürmə)

1 May (Первомай, День труда) Beynəlxalq Əmək günüdür. Ata tərəfimin yaşadığı “Первомай” adlı kənd varıydı. Kənd camaatı həmişə “Perimmay” deyə müraciət edərdilər. “Pervomay” desən heç kim anlamazdı. Hər kəsin dilinə “Perimmay” kimi düşmüşdü. Elə indi də “Perimmay” deyə müraciət edirlər baxmayaraq ki, rəsmən kəndin adı dəyişdirilib və “Muzdurlar” (heç xoşum gəlmir bu addan) olub.

Deməli, məktəb illərində hər ilin iyun ayını böyük səbirsizliklə gözləyərdim. Hər il iyun ayında mən adətə uyğun olaraq ata-anadan ayrılıb kəndə – rəhmətlik nənəmin bağına üz tutardım. Kənd həyatını çox sevirdim. Məni hər zaman şəhər həyatından daha çox kənd həyatı özünə cəlb edirdi. Kənd uşaqları daha səmimi daha ürəyiaçıq təsiri bağışlayardılar mənə. Rəhmətlik nənəmin böyük həyətinin qayğısına qalmaq bu aylarda mənim boynuma düşərdi. Mən hər zaman çox böyük sevinc hissi ilə məhlələri sulayar, əkin-biçin işləri ilə məşğul olardım. Sanki bir rahatlıq tapırdım bu işdə. Gecələr kimsəsiz qaranlıqda canavar səslərindən vahiməyə düşərək, qorxa-qorxa məhlələri sulamağım hələ də gözlərim önündədir.

Kəndimizin əsrarəngiz gözəlliyini onun möhtəşəm təbiətindən asanlıqla hiss etmək olardı. Şəftəli ağaclarının bir-birindən gözəl çiçəkləri, yamyaşıllıq, səhərlər quşların cəh-cəh vuran səsləri, artezyan quyusundan şırhaşır axan təmiz bulaq suyunun şırıltısı, Miri kişinin səsi və s və s mənim bu kəndə olan məhəbbətimi birə-on artırmışdı.

Hətta Bakı Dövlət Universitetinin Şərqşünaslıq Fakültəsinə (İndiki Regionşünaslıq Fakültəsi) – Yapon dili və ədəbiyyatı şöbəsinə qəbul olmağımı da həmin kənddə fındıq ağacının başında olarkən bilmişdim. Sevincdən əllərim titrəmiş telefon az qala əlimdən düşəcəkdi, telefon bir yana ağacdan yıxılmamaq üçün özümü güclə saxlamışdım.

Dərhal anama, nənəmə, bibimə bu xəbəri verməyə tələsmişdim. Əmim isə anındaca kişi adamsan deyib indinin puluynan 200 Manat cibimə pul basmışdı. Bir sözlə “Perimmay” kəndində keçirtdiyim o uşaqlıq xatirələri, o sevincli-xoşbəxt anlarımı sonradan xatırlayanda qədrini bilməyə çalışıram. O zamanlar bunlar mənə adi normal hadisələr kimi gəlirdi amma sonradan böyüdükcə anladımki həmin xırda hadisələr əslində mənim uğura gedən gələcəyim başlanğıcı idi.

O zamanlar Yaponiyada təhsil alacağımı heç ağlıma belə gətirə bilməzdim.

Hələlik bu qədər. Ardı gələcək……….

Əlibəy Məmmədov.1 May 2014-cü il. Yaponiya Sapporo şəhəri.

Ardı

Bizim kənddə cəmi iki dükan varıydı. Ən yaxını piyada təxminən 10 dəqiqəlik məsafədə yerləşirdi. Nənəmlə evdə tək qalmışdıq. Mənim 11-12 yaşım olardı. Çox güclü yağış yağırdı. Qısacası mən həmin yaxındakı dükana çörək almağa gedəsi oldum. Bir şeyi də xatırladım ki, kənddə işığı saatla verirdilər. Hava şəraiti pisləşəndə işə ümumiyətlə bütün elektrik enerjisi dayandırılırdı. İndi təsəvvür edin 11-12 yaşlarında balaca bir uşaq zil-qaranlıq, canavarların gecələr gəzdiyi bir kənddə özü güclü ildırım altında dükana getməsi nə deməkdir. İnandırım Sizi ki, kənd lərzəyə gəlmişdi göy gurultusundan. Qulaqlarım batmışdı. Dükana bir təhər gedib çatmışdım. Çörəyi də almışdım. Amma həmin zülmətli yolu qayıtmağa cürət etmirdim. Dükanda bir neçə böyük yaşlı insanlar olduğundan onların yanında qalmaq istəyirdim. Bir tərəfdən də nənəmçin məni gözlədiyini başımdan ata bilmirdim. Qayıtmalı idim amma qayıda bilmirdim. Nəisə iş belə gətirdi ki, yaşlı nənəm dözməyib arxamca gəldi. Və biz sakitcə nənəmin evinə qayıtdıq. İndi bunları yazmaq çox asandır amma həmin anları bir daha yaşamaq hissi indi belə məni vahiməyə salır.